Po kryminałach i thrillerach napisałem kolejną powieść erotyczną. Jest jednak inna od poprzedniej „Chce więcej kochanie”. Nowa książka ma inny charakter. Oczywiście – jest mocno osadzona w gatunku, miejscami intymna, czasami ostra. Ale… nie ma seksu w każdym rozdziale. Brakuje ostrej rąbanki i epatowania literacką pornografią. Co nie zmienia faktu, że bywa ostro, ale wynika to ściśle z fabuły i przeżyć bohaterów.
Historia ma wiele wątków i przede wszystkim koncentrowałem się na psychologicznym podejściu do przemiany głównej bohaterki Sary.
I tutaj mam dylemat. Czy publikować rozdziały na Pokątne? Powieść jest dość obszerna. 438 stron. 600 000 ZZS. Ponad 40 rozdziałów. I jest to spójna opowieść przedstawiająca podróż bohaterki. Obawiam się, że pojedynczy rozdział, a nawet kilka, mogą zostać odebrane tak, jak niektóre rozdziały mojej pierwszej książki, które były traktowane całkowicie niezależnie od historii. Czytelnicy niezaznajomieni z wcześniejszymi przygodami i motywami całkowicie nie rozumieli treści, koncentrując się tylko i wyłącznie na „mięsnej” części opowieści. Bez głębszego zrozumienia. Z tego powodu ich odbiór był często całkowicie oderwany od opowieści a ja zrozumiałem, że takie publikowanie chyba jest bez sensu.
To tak, jakby otworzyć książkę w środku, zacząć czytać nasty rozdział i stwierdzić, że historia kupy się nie trzyma a bohaterka jest niewiarygodna.
Chcę uniknąć niepotrzebnych nieporozumień i niedopowiedzeń – doradźcie, jak się na taki pomysł zapatrujecie? Szczerze to nie wiem, co o tym myśleć. Może wrzucanie w częściach pełnej powieści nie pasuje do kanonu Pokątnych i Czytelników?
Pablito aka Paul J. Simmons
Forum
Mam nową powieść i dylemat. Może coś doradzicie?
Tak naprawdę to do Ciebie należy decyzja. Dla mnie liczą się trzy rzeczy:
- żeby pojedynczy epizod nie był dłuższy niż ok. 80-90 minut, bo większe się niewygodnie moderuje, A to, czy to będą sklejone 2 rozdziały czy 5, nie ma znaczenia. Możesz nawet oznaczać kolejne części tak jak w "Wilczycy" (patrz poczekalnia), czyli np. (I-III), (IV-V) itp.
- żeby tekst był możliwie poprawnie napisany (ortografia, interpunkcja) i sformatowany (żadnych akapitów robionych tabulatorem i innej podobnej partyzantki),
- żeby opowieść została opublikowana w całości, a nie kończyła się gdzieś w połowie,
A to, że gdzieś będzie więcej seksów, potem mniej itp., to już sprawa drugorzędna. Kto ma przeczytać całość, przeczyta ją taką, jaka jest.
- żeby pojedynczy epizod nie był dłuższy niż ok. 80-90 minut, bo większe się niewygodnie moderuje, A to, czy to będą sklejone 2 rozdziały czy 5, nie ma znaczenia. Możesz nawet oznaczać kolejne części tak jak w "Wilczycy" (patrz poczekalnia), czyli np. (I-III), (IV-V) itp.
- żeby tekst był możliwie poprawnie napisany (ortografia, interpunkcja) i sformatowany (żadnych akapitów robionych tabulatorem i innej podobnej partyzantki),
- żeby opowieść została opublikowana w całości, a nie kończyła się gdzieś w połowie,
A to, że gdzieś będzie więcej seksów, potem mniej itp., to już sprawa drugorzędna. Kto ma przeczytać całość, przeczyta ją taką, jaka jest.
I właśnie dlatego publikowanie czegokolwiek długiego w krótkich odcinkach mija się z celem, dlaczego?
1. Czytelnik ZAWSZE będzie oceniał oddzielnie każdy odcinek, mimo że są one fabularnie powiązane.
2. Odcinki będą różnić się od siebie drastycznie, jeden będzie bez seksu, drugi tylko z nim, trzeci to dramat, czwarty - komedia, itd. Oczywiście abstrahuję od rzeczywistości, bo nie znam Twojej książki, ale z podobnymi dylematami zderzam się przy większości swoich opowiadań i... publikuję wszystko w jednej części lub dzielę na maks dwie/trzy (w zależności od całkowitej długości scenariusza), biorąc na klatę ryzyko, że widząc estymowany czas ~ 4h, większość Czytelników kliknie w inną treść.
2a. Chyba, że książka to jeden wielki ciąg stosunków płciowych w różnych konfiguracjach. Wtedy wrzucenie kilkudziesięciu odcinków ma sens 😉
3. Istnieją Czytelnicy, którzy widząc treści z numerkami powyżej trzech, nie siadają do czytania. Taki fetysz. Kiedy widzę odcinek nasty odcinek - unikam jak diabeł święconej wody.
3a. Istnieją również tacy, którzy uwielbiają tasiemce (i np. numerek XVI obok tytułu nie robi na nich wrażenia).
4. Mnie szkoda byłoby z tak długą i ukończoną treścią nie spróbować wyjść do ludzi komercyjnie (wydać jako książkę), ale kto co lubi i jakie ma ambicje.
5. I nie zgodzę się, że "kto ma przeczytać, ten przeczyta". Tak jak w przypadku dań w restauracji, tak i tutaj ważny jest sposób podania. Jeśli dostanę trzydzieści odcinków po 30 minut, nawet nie zerknę w kierunku Twojej historii, w przypadku kilku dłuższych części (np. zapowiedziane 6 po 1.5 h każda) będzie już inaczej. Powtarzam jednak, jestem do bólu subiektywny.
1. Czytelnik ZAWSZE będzie oceniał oddzielnie każdy odcinek, mimo że są one fabularnie powiązane.
2. Odcinki będą różnić się od siebie drastycznie, jeden będzie bez seksu, drugi tylko z nim, trzeci to dramat, czwarty - komedia, itd. Oczywiście abstrahuję od rzeczywistości, bo nie znam Twojej książki, ale z podobnymi dylematami zderzam się przy większości swoich opowiadań i... publikuję wszystko w jednej części lub dzielę na maks dwie/trzy (w zależności od całkowitej długości scenariusza), biorąc na klatę ryzyko, że widząc estymowany czas ~ 4h, większość Czytelników kliknie w inną treść.
2a. Chyba, że książka to jeden wielki ciąg stosunków płciowych w różnych konfiguracjach. Wtedy wrzucenie kilkudziesięciu odcinków ma sens 😉
3. Istnieją Czytelnicy, którzy widząc treści z numerkami powyżej trzech, nie siadają do czytania. Taki fetysz. Kiedy widzę odcinek nasty odcinek - unikam jak diabeł święconej wody.
3a. Istnieją również tacy, którzy uwielbiają tasiemce (i np. numerek XVI obok tytułu nie robi na nich wrażenia).
4. Mnie szkoda byłoby z tak długą i ukończoną treścią nie spróbować wyjść do ludzi komercyjnie (wydać jako książkę), ale kto co lubi i jakie ma ambicje.
5. I nie zgodzę się, że "kto ma przeczytać, ten przeczyta". Tak jak w przypadku dań w restauracji, tak i tutaj ważny jest sposób podania. Jeśli dostanę trzydzieści odcinków po 30 minut, nawet nie zerknę w kierunku Twojej historii, w przypadku kilku dłuższych części (np. zapowiedziane 6 po 1.5 h każda) będzie już inaczej. Powtarzam jednak, jestem do bólu subiektywny.
@XXXLordzie - no widzisz, a ja mam odwrotnie. Prędzej siądę do 10 części po 30 minut, niż do 2 po 150 minut, mimo że obiętościowo wyjdzie na to samo. Oczywiście jeżeli historia już jest skończona, ewentualnie autor/ka deklaruje, że skończy ją w dającym się przewidzieć czasie. Bo zbyt wiele razy wkur*** mnie opowieści z naprawdę świetnym początkiem, ale bez jakiegokolwiek końca.
A że czytelnik ocenia każdy epizod osobno? Według mnie to nawet uczciwsze, bo rzadko kiedy autor/ka trzyma równy poziom przez całą opowieść i nieraz nie wiem, w jaki sposób ocenić całość, gdy raz mam ochotę klęknąć z podziwu, a kiedy indziej przewijać całe akapity bez czytania.
PS Pamiętajcie też o ograniczeniach technicznych strony! Nie tak wcale dawno ktoś chciał opublikować tekst na 6 godzin i edytor moderatorski się zawiesił. Tak po prostu. I nawet gdybyśmy bardzo chcieli, nie dałoby rady przepchnąć takiej kolubryny w całości.
A że czytelnik ocenia każdy epizod osobno? Według mnie to nawet uczciwsze, bo rzadko kiedy autor/ka trzyma równy poziom przez całą opowieść i nieraz nie wiem, w jaki sposób ocenić całość, gdy raz mam ochotę klęknąć z podziwu, a kiedy indziej przewijać całe akapity bez czytania.
PS Pamiętajcie też o ograniczeniach technicznych strony! Nie tak wcale dawno ktoś chciał opublikować tekst na 6 godzin i edytor moderatorski się zawiesił. Tak po prostu. I nawet gdybyśmy bardzo chcieli, nie dałoby rady przepchnąć takiej kolubryny w całości.
Przyzna się Tejot bez bicia, raczej rzadko sięga po wieloczęściowe historie. Nie dlatego, że ich nie lubi, czy nie mogą być ciekawe i wciągające, po prostu zbyt często, z różnych przyczyn, urywają się w połowie i Tejot zostaje jak Himilsbach z angielskim.
No to mam większy mętlik, niż przedtem.
Już widzę, że tradycyjnie nie zdołam zadowolić wszystkich. Zwłaszcza, że powieść jest już gotowa, wydana i wydrukowana.
Jestem Wam wdzięczny, że podzieliliście się ze mną swoim zdaniem. A te są podzielone i tak mi się wydaje, że nie mieszczą się w jednym zbiorze, który mogę zadowolić.
Chociaż Agnessa Novvak powinnaś być zadowolona, bo rozdziały są krótsze, niż w pierwszej powieści, zróżnicowane, wielowątkowe i czasami o totalnie innej tematyce i charakterze. Tym razem, po eksperymentach w thrillerach, postanowiłem fabularnie poeksperymentować.
Dziękuję Wam serdecznie.
Na pewno będę publikować (poza swoja stroną oczywiście) na kilku portalach z opowiadaniami. Wyłącznie na Pokątnych postanowiłem zatrzymać się "przed", bo tu zaczynałem kilka lat temu i chyba tylko tutaj jest potężne parcie na jak największą perfekcję w formatowaniu, ortografii, gramatyce, stylu, zaimkach, literówkach, wcięciach akapitowych, pauzach dialogowych, przecinkach, itp. I nie oceniam, czy to źle, czy dobrze - wręcz przeciwnie: dlatego najpierw piszę tutaj na forum.
Ściskam ciepło w te zimne dni.
Już widzę, że tradycyjnie nie zdołam zadowolić wszystkich. Zwłaszcza, że powieść jest już gotowa, wydana i wydrukowana.
Jestem Wam wdzięczny, że podzieliliście się ze mną swoim zdaniem. A te są podzielone i tak mi się wydaje, że nie mieszczą się w jednym zbiorze, który mogę zadowolić.
Chociaż Agnessa Novvak powinnaś być zadowolona, bo rozdziały są krótsze, niż w pierwszej powieści, zróżnicowane, wielowątkowe i czasami o totalnie innej tematyce i charakterze. Tym razem, po eksperymentach w thrillerach, postanowiłem fabularnie poeksperymentować.
Dziękuję Wam serdecznie.
Na pewno będę publikować (poza swoja stroną oczywiście) na kilku portalach z opowiadaniami. Wyłącznie na Pokątnych postanowiłem zatrzymać się "przed", bo tu zaczynałem kilka lat temu i chyba tylko tutaj jest potężne parcie na jak największą perfekcję w formatowaniu, ortografii, gramatyce, stylu, zaimkach, literówkach, wcięciach akapitowych, pauzach dialogowych, przecinkach, itp. I nie oceniam, czy to źle, czy dobrze - wręcz przeciwnie: dlatego najpierw piszę tutaj na forum.
Ściskam ciepło w te zimne dni.
Wyłącznie na Pokątnych postanowiłem zatrzymać się "przed", bo tu zaczynałem kilka lat temu i chyba tylko tutaj jest potężne parcie na jak największą perfekcję w formatowaniu, ortografii, gramatyce, stylu, zaimkach, literówkach, wcięciach akapitowych, pauzach dialogowych, przecinkach, itp.
@Pablito - wbrew pozorom nie. Owszem, zwracamy uwagę na poprawność tekstu, ale po pierwsze: w razie potrzeby takie rzeczy jak akapity, ogólną interpunkcję czy zabłąkane literówki poprawię osobiście na etapie przygotowania do publikacji, a po drugie: nawet jeśli autor/ka nie do końca radzi sobie z technikaliami, nie uzależnię od nich decyzji czy w ogóle publikować dany tekst, czy nie. A są i takie miejsca w sieci, gdzie już na etapie wstępnej recenzji usłyszałbyś "popraw to, to, to i tamto, to może wtedy się zgodzimy na publikację". I bez tego dalszej rozmowy naprawdę by nie było.
Najlepiej napisz, podeślij i zobaczymy, co dalej 😉
@Pablito
Pokątne w porównaniu np. z NE są mało restrykcyjne,
Nie próbuj zadowolić wszystkich, nie uda się 🙂 Publikuj tak, jak Ci się podoba. To Ty powinieneś wiedzieć jako Autor, czy publikacja w krótszych odcinkach będzie bardziej korzystna, czy jednak lepiej podzielić całość na dłuższe. Kto ma przeczytać i tak to zrobi, niezależnie od podziału.
I wracając jeszcze do technikaliów - obecnie jest dużo mniej restrykcyjnie, niż choćby rok czy dwa lata temu, więc nie masz się czego obawiać 😉
Pokątne w porównaniu np. z NE są mało restrykcyjne,
Nie próbuj zadowolić wszystkich, nie uda się 🙂 Publikuj tak, jak Ci się podoba. To Ty powinieneś wiedzieć jako Autor, czy publikacja w krótszych odcinkach będzie bardziej korzystna, czy jednak lepiej podzielić całość na dłuższe. Kto ma przeczytać i tak to zrobi, niezależnie od podziału.
I wracając jeszcze do technikaliów - obecnie jest dużo mniej restrykcyjnie, niż choćby rok czy dwa lata temu, więc nie masz się czego obawiać 😉
Dziękuję Wam za odpowiedzi. Postaram się wypracować jakiś schemat publikacji. Na pierwszy rzut wrzucę od razu prolog, wstęp i rozdział 1.
Zobaczymy.
Ściskam Was 🙂
Zobaczymy.
Ściskam Was 🙂
Chcesz wziąć udział w dyskusji? Zaloguj się