@AlexFenriss Miałem taką nadzieję, że to dopiero początek, bo naprawdę przykro by było rozstawać się za szybko z postaciami tej fascynującej historii. No cóż... Czekam z niecierpliwością na dalszy ciąg.
Dzięki za ten nowy rozdział. Zawsze intrygowała mnie postać Dominy. Paulina jest właśnie przykładem moich wyobrażeń co do tej postaci. Z jednej strony silna, a momentami skrajnie brutalna w swym traktowaniu uległych, a z drugiej strony bardzo wrażliwa, a nawet krucha wręcz. Bycie prawdziwym uległym jest w tej sytuacji bardzo ważnym dla Dominy, aby ta mogła znaleźć oparcie w nim w trudnych sytuacjach. Układ Andrzeja z Pauliną świetnie to pokazuje. Bardzo jestem ciekawy dalszych relacji Łukasza z Pauliną, bo choć Łukasz jest bardzo oddany Paulinie, to jednak na razie brakuje mu właśnie bycia tą solidna podporą dla Pauliny w jej gorszych chwilach. No cóż....z niecierpliwością i wielkim zainteresowaniem będę czekał na następne rozdziały.
Fajne @Tejotowe opowiadanko. Napisane w jego specyficznym stylu, który stał się pewnego rodzaju wizytówką Autora.
Proszę o więcej, a ocena może być tylko jedna -10/10
Pozdrawiam.
@XXX_Lord Ależ oczywiście. Bo o ile na początku mogłem założyć jaki będzie koniec, to nie mogłem założyć jak do tego dojdzie. A to było równie ciekawe.
Przypomina mi się dawny serial kryminalny Colombo. Na początku było pokazane, kto, kogo i za co zabił. Film oglądało się po to aby zobaczyć jak do tego dochodzi porucznik. Na początku drugiego odcinka można było spekulować jaki będzie koniec. Ale najciekawsze było - jak do tego dojdzie.
Jak przeczytałem tekst i wypowiedzi bohaterki to od razu przypomniało mi się wytłumaczenie pojęcia "złośliwość" w wydaniu Mamy Muminka. Piszę z pamięci a muminki czytywałem wiele lat temu i mam nadzieję, że bardzo nie pokręcę. Przy spotkaniu z niewidzialną (w wyniku braku miłości i złośliwości dotychczasowej opiekunki) dziewczynką tłumaczy, że jeżeli ktoś obiera grzyby i poślizgnie się na jednym z nich to można okrzyczeć taką osobę i to jest normalne albo powiedzieć aby ślizgała się gdzie indziej na czymś innym i to jest złośliwość.
Ale, jak w następnym zobaczę ponownie te same błędy, to...
...to uprzejmie doniesiesz do wyższej instancji, która zorganizuje publiczną egzekucję (bo w żadne niezawisłe sądy po drodze bawić się nie będziemy) delikwenta ku uciesze gawiedzi 😛
PS Ilustracja na razie jest ze stocku, ale każdemu autorowi przysługuje wybór własnej - byle z możliwie legalnego źródła, a nie google/instagram/pinterest/deviantart i temu podobne.
Co prawda jeśli zacznę szukać, to nadal znajdę jakieś pomniejsze niedoróbki, ale bez przesady. Tekst i tak jest lepszy (co wciąż nie znaczy, że nie wiadomo jak dobry, więc polecam uważać z popadaniem w samozachwyt 😉 ) niż niejedno "dzieło" niejednego doświadczonego autora ze strony głównej. A skoro tak, oddaję swój głos za awansem.
Hej,
Mam nadzieję że wziąć jesteś aktywny.
Niesamowicie czytało się pewnego rodzaju kontynuację opowiadań z Joanną w roli głównej.
Mam nadzieję na kontynuację 🙂
Oj...pochłonęła mnie ta historia. Temat od dawna mnie fascynuje. Nie byłem nigdy w takiej sytuacji jak Łukasz, ale niekiedy byłem nawet trochę zły na niego. W sumie został Poinformowany przez Paulinę o tym co go czeka, a jednak zapomina się czasami. Po za tym, on za mało chyba stara się być prawdziwym i solidnym oparciem dla Pauliny. W każdym bądź razie jestem pod ogromnym wrażeniem tej powieści. Błagam o więcej 🙏
Dziękuję, panowie, za te niezwykle ciepłe komentarze i trafne spostrzeżenia. Byłem ostatnio mniej aktywny, ale to z powodu wyjazdy za granicę. Wróciłem i wkrótce przekonacie się, co ta Iza znów wymyśliła. Ostrzegam, będzie gorąco, jak to nasze lato w tym roku. Pozdrawiam.
@Agnessa@Tejot — dziękuję za Wasze uwagi, zajrzę do tego tekstu i zrobię korekty. On był od dawna gotowy do wysłania, musiałam mieć wtedy gorszą chwilę 😉 Nie sprawdzałam go ponownie a widać powinnam.
Witam serdecznie. Trochę późno się uaktywniam, ale urwanie głowy i nie było kiedy. @koko sznowny twórco całej tej intrygi wielkie wyrazy uznania dla Ciebie. Znowu przeszedłeś samego siebie. Niebywale dobrze się to czytało. Mam wrażenie, że każdy kolejny rozdział jest lepszy od poprzedniego a w tym konkretnym warstwa psychologiczna, że ją tak sobie pozwolę nazwać jest absolutnie fenomenalna. Już na samym początku ta rozmowa Tomka z Izą aż brak słów. Odnoszę wrażenie, że iza misternie utkała tą historię. Od razu zwróciłem na to uwagę i przypomniała mi się końcówka tej histori z Adamem. Miałem wrażenie, że Iza była wręcz zła na Tomka i finalnie zagroziła Tomkowi czego on chyba nie wziął na serio, albo już o tym zapomniał. Znając już trochę podstępność Izy jestem wręcz przekonany, że cała ta historia z Klaudią nawet jeśli początkowo nie była planowana przez Izę to zostanie przez nią doskonale wykożystana. Iza w tej rozmowie wręcz zahipnotyzowała Tomka i uśpiła jego czujność obracając wszystko w żart. Ta sugestia, że znajdzie sobie kogoś, to o wyrównaniu rachunków i o chęci poczucia tego samego co czuł Tomek. @Staruch_ stwierdziłeś, że Tomek jest w centrum zainteresowania. To prawda tak miało być (chyba) i Iza też się świetnie tym bawiła. I te Twoje rozważania co do ciągu dalszego bardzo ciekawe. Ja osobiście uważam, że Iza coś odwali @koko dał nam do myślenia swoim komentarzem. Ja trochę się skłaniam do tego, że zrealizuje swoją groźbę okazja do tego jest znakomita. Ciekawe czy tym razem Tomek też jej to puści płazem albo czy wogóle się o tym dowie. Z drugiej strony gdyby Iza skoczyła sobie w bok a Tomek miałby się nie dowiedzieć to co to by miało na celu. Nic. Tylko zdrada i oszustwo, a Iza z Tomkiem to nie taki układ. Gdyby mieli sobie robić takie rzeczy cały związek przestał by mieć sens. Ale jeśli Iza faktycznie chciała by się poczuć jak Tomek to całą historię musiałby wymyślić on i postawić Izę przed faktem dokonanym tak jak ona jego. A nie wiem czy on jest do tego zdolny. Przecież na samym początku w rozmowie z Izą mocno się zastanawiał i nie chciał żony zostawiać. Naprawdę magnetycznie rozwija się ta historia nie można się oderwać. Jeszcze raz wielkie gratulacje @koko ta opowieść wywołuje dreszcz ekscytacji przy każdym zwrocie akcji. Czekam na ciąg dalszy z elektryzującym mrowieniem.
@Agnesso.
Czyżbyś sugerowała bym stworzył jakieś opowiadanie w klimacie zoofilii?
Słyszałem o pewnej kobiecie, która w ramach badań NASA, zajmowała się delfinami i nawet z jednym kopulowala. Również czytałem o facecie, który to samo robił z delfinica.
Niestety, finał tych doświadczeń, dla zwierząt nie zakończył się szczęśliwie, oba osobniki zdechły, gdy ludzki partner opuścił ich, tak bardzo były emocjonalnie związane.
Foki (po angielsku seal) , to część nazwy elitarnej jednostki marynarki wojennej USA (Navy Seal), nasza polska Formoza, to takie polskie Navy Seal, i w tym odcinku występują, więc masz jakąś namiastkę foczek.
Pozdrawiam.
@Tejot - no właśnie nie w tym rzecz, że nagle nasza droga @Alexa zaczęła pisać tartaki trzeciej kategorii, ale tu mi coś lekko zgrzytnie w fabule, tam powtórzenie się powtórzy i temu podobne atrakcje. I teraz nie wiem czy faktycznie jakość cyklu naprawdę trochę spadła (choć wciąż wielu autorów może sobie co najwyżej o takiej pomarzyć), czy raczej udziela mi się nadczepialstwo po ostatnich wybrykach z poczekalni.
Ktoś tu coraz mocniej napina tę sprężynę, boję się, że jak w końcu odpali, to zrobi dziurę w suficie. Tejot jest pod wrażeniem kolejnej części, która jest doskonałym przykładem jak pisać etapy pośrednie, które nie aspirują do bycia czymkolwiek więcej i właśnie dzięki temu są naprawdę dobre.
Mam tylko nadzieję, że nie skończy się jak u Sapkowskiego i w finale ta góra urodzi coś więcej niż mysz.
Co do uwag @Agness, to ja jestem może ślepy (nie może, na pewno) i jakichś wielkich baboli nie widzę, jedynie drobne nierówności w warstwie psychologicznej postaci (monolog wewnętrzny Michała) oraz nieco nadmiarowe użycie przysłówków. Naprawdę nie ma sensu powtarzać po kilka razy w jednej scenie: „delikatnie... powoli... spokojnie... delikatnie... powoli... spokojnie...” to niewiele wnosi, a rozmywa narrację.
Rzuciła się również w oczy Tejota pewna maniera, z którą sam u siebie walczy od dawna (z miernym skutkiem) - "jakbowanie". To słówko jest cholernie podstępne, bo z jednej strony cholernie ułatwia budowę sceny, z drugiej wielokrotnie ciśnie się na palce, z trzeciej właściwie nie ma w języku polskim synonimu, a próba ucieczki od niego wymaga nie raz, nie dwa karkołomnych wręcz konstrukcji.
Czekam niecierpliwie na ciag dalszy. Szczerze to myślałem że nas zaskoczysz telefonem od Klaudi w następnej części, faktycznie szokując bardziej nas niż Izę, ale tak czy siak, miód!
Ocenę całości zostawiam innym, natomiast rzuciło mi się w oczy coś, czego i tak nikt inny nie zauważy:
Czuła się świetnie. Z Radeczkiem wybrali się do fokarium na Helu, a potem wodolotem do Gdyni. (...) Narzekał, że nie wzięli Reksia, ale ten źle znosił pobyt w dużych skupiskach ludzkich.
O ile mi wiadomo, psów do fokarium i tak nie wpuszczają, natomiast nie to jest największym moim zarzutem. Akcja większości wydarzeń cyklu dzieje się nad Bałtykiem (chyba że na pustyni 😛 ), bohaterowie odwiedzają nawet wyżej wymieniony ośrodek, więc WHERE FOKI? Się pytam i składam oficjalne zażalenie na brak opisów płetwiasto-wąsatych serdelów! 😀
Serwis zawiera treści o charakterze erotycznym, przeznaczone wyłącznie dla osób pełnoletnich. Decydując
się na wejście na strony serwisu Pokatne.pl potwierdzasz, że jesteś osobą pełnoletnią.
Pliki cookies i polityka prywatności
Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO).
Potrzebujemy Twojej zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych przechowywanych w plikach cookies.
Zgadzam się na przechowywanie na urządzeniu, z którego korzystam tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie moich
danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania przeze mnie ze stron internetowej lub serwisów oraz innych
parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych i w celach analitycznych.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz w regulaminie serwisu.
Ja0505 · 10 godzin temu · "Wilczyca (XXII)"
@AlexFenriss Miałem taką nadzieję, że to dopiero początek, bo naprawdę przykro by było rozstawać się za szybko z postaciami tej fascynującej historii. No cóż... Czekam z niecierpliwością na dalszy ciąg.
W_ja · 21 godzin temu · "Trzy spojrzenia. Anka"
Hmm… samo życie, bo wiadomo, że to my sami narzucamy sobie ramy oraz od wieków nazywamy to normami.
Zamiast skupić się na byciu szukamy logiki oraz dziury w całym.
Ciało to ciało i z tym się zgadzam - jest jakie jest i po co oceniać i męczyć się z tym
AlexFenriss · 23 godziny temu · "Wilczyca (XXII)"
@Ja0505 Dziękuję za Twój komentarz. Trafnie to ująłeś, ona jednocześnie jest brutalna i krucha. Ale... to ciągle jeszcze początek tej historii.
Ja0505 · 1 dzień temu · "Wilczyca (XXII)"
Dzięki za ten nowy rozdział. Zawsze intrygowała mnie postać Dominy. Paulina jest właśnie przykładem moich wyobrażeń co do tej postaci. Z jednej strony silna, a momentami skrajnie brutalna w swym traktowaniu uległych, a z drugiej strony bardzo wrażliwa, a nawet krucha wręcz. Bycie prawdziwym uległym jest w tej sytuacji bardzo ważnym dla Dominy, aby ta mogła znaleźć oparcie w nim w trudnych sytuacjach. Układ Andrzeja z Pauliną świetnie to pokazuje. Bardzo jestem ciekawy dalszych relacji Łukasza z Pauliną, bo choć Łukasz jest bardzo oddany Paulinie, to jednak na razie brakuje mu właśnie bycia tą solidna podporą dla Pauliny w jej gorszych chwilach. No cóż....z niecierpliwością i wielkim zainteresowaniem będę czekał na następne rozdziały.
jamer106 · 3 dni temu · "Trzy spojrzenia. Anka"
Fajne @Tejotowe opowiadanko. Napisane w jego specyficznym stylu, który stał się pewnego rodzaju wizytówką Autora.
Proszę o więcej, a ocena może być tylko jedna -10/10
Pozdrawiam.
Wafelek91 · 4 dni temu · "Iza I Tomek (XXI)"
Nie można się doczekać
Randomowy Czytelnik · 4 dni temu · "Niebieska Sukienka (II)"
@XXX_Lord Ależ oczywiście. Bo o ile na początku mogłem założyć jaki będzie koniec, to nie mogłem założyć jak do tego dojdzie. A to było równie ciekawe.
XXX_Lord · 4 dni temu · "Niebieska Sukienka (II)"
@Randomowy_Czytelnik
Zasadnicze pytanie brzmi: "Czy tak samo, jak w przypadku Columbo wytrzymałeś do końca?" 😉
Dzięki za ciekawy komentarz i oczywiście przeczytanie.
Randomowy Czytelnik · 4 dni temu · "Niebieska Sukienka (II)"
Przypomina mi się dawny serial kryminalny Colombo. Na początku było pokazane, kto, kogo i za co zabił. Film oglądało się po to aby zobaczyć jak do tego dochodzi porucznik. Na początku drugiego odcinka można było spekulować jaki będzie koniec. Ale najciekawsze było - jak do tego dojdzie.
Paul · 4 dni temu · "Po szkole"
Njlepsze lesbijskie opowiadanie jaki czytalem
Randomowy Czytelnik · 4 dni temu · "Trzy spojrzenia. Anka"
Jak przeczytałem tekst i wypowiedzi bohaterki to od razu przypomniało mi się wytłumaczenie pojęcia "złośliwość" w wydaniu Mamy Muminka. Piszę z pamięci a muminki czytywałem wiele lat temu i mam nadzieję, że bardzo nie pokręcę. Przy spotkaniu z niewidzialną (w wyniku braku miłości i złośliwości dotychczasowej opiekunki) dziewczynką tłumaczy, że jeżeli ktoś obiera grzyby i poślizgnie się na jednym z nich to można okrzyczeć taką osobę i to jest normalne albo powiedzieć aby ślizgała się gdzie indziej na czymś innym i to jest złośliwość.
Agnessa Novvak · 5 dni temu · "Zamieć – gość na noc"
...to uprzejmie doniesiesz do wyższej instancji, która zorganizuje publiczną egzekucję (bo w żadne niezawisłe sądy po drodze bawić się nie będziemy) delikwenta ku uciesze gawiedzi 😛
PS Ilustracja na razie jest ze stocku, ale każdemu autorowi przysługuje wybór własnej - byle z możliwie legalnego źródła, a nie google/instagram/pinterest/deviantart i temu podobne.
jamer106 · 5 dni temu · "Zamieć – gość na noc"
Szykuj ilustrację Autorze.
Skoro poprawiłeś to masz mój głos.
Ale, jak w następnym zobaczę ponownie te same błędy, to...
Pozdrawiam
Agnessa Novvak · 5 dni temu · "Zamieć – gość na noc"
Co prawda jeśli zacznę szukać, to nadal znajdę jakieś pomniejsze niedoróbki, ale bez przesady. Tekst i tak jest lepszy (co wciąż nie znaczy, że nie wiadomo jak dobry, więc polecam uważać z popadaniem w samozachwyt 😉 ) niż niejedno "dzieło" niejednego doświadczonego autora ze strony głównej. A skoro tak, oddaję swój głos za awansem.
Fan Joanny · 5 dni temu · "Joanna na basenie"
Hej,
Mam nadzieję że wziąć jesteś aktywny.
Niesamowicie czytało się pewnego rodzaju kontynuację opowiadań z Joanną w roli głównej.
Mam nadzieję na kontynuację 🙂
Ja0505 · 5 dni temu · "Wilczyca (XXI)"
Oj...pochłonęła mnie ta historia. Temat od dawna mnie fascynuje. Nie byłem nigdy w takiej sytuacji jak Łukasz, ale niekiedy byłem nawet trochę zły na niego. W sumie został Poinformowany przez Paulinę o tym co go czeka, a jednak zapomina się czasami. Po za tym, on za mało chyba stara się być prawdziwym i solidnym oparciem dla Pauliny. W każdym bądź razie jestem pod ogromnym wrażeniem tej powieści. Błagam o więcej 🙏
Sheldon · 6 dni temu · "Iza I Tomek (XXI)"
@koko jesteś mistrzem saspensu 😃. Wyczekujemy kolejnej części jak .... Niech każdy sobie dopowie co chce 😃😃.
Pozdrawiam serdecznie
koko · 6 dni temu · "Iza I Tomek (XXI)"
Dziękuję, panowie, za te niezwykle ciepłe komentarze i trafne spostrzeżenia. Byłem ostatnio mniej aktywny, ale to z powodu wyjazdy za granicę. Wróciłem i wkrótce przekonacie się, co ta Iza znów wymyśliła. Ostrzegam, będzie gorąco, jak to nasze lato w tym roku. Pozdrawiam.
AlexFenriss · 6 dni temu · "Wilczyca (XXI)"
@Agnessa @Tejot — dziękuję za Wasze uwagi, zajrzę do tego tekstu i zrobię korekty. On był od dawna gotowy do wysłania, musiałam mieć wtedy gorszą chwilę 😉 Nie sprawdzałam go ponownie a widać powinnam.
Maro1 · 1 tydzień temu · "Iza I Tomek (XXI)"
Witam serdecznie. Trochę późno się uaktywniam, ale urwanie głowy i nie było kiedy. @koko sznowny twórco całej tej intrygi wielkie wyrazy uznania dla Ciebie. Znowu przeszedłeś samego siebie. Niebywale dobrze się to czytało. Mam wrażenie, że każdy kolejny rozdział jest lepszy od poprzedniego a w tym konkretnym warstwa psychologiczna, że ją tak sobie pozwolę nazwać jest absolutnie fenomenalna. Już na samym początku ta rozmowa Tomka z Izą aż brak słów. Odnoszę wrażenie, że iza misternie utkała tą historię. Od razu zwróciłem na to uwagę i przypomniała mi się końcówka tej histori z Adamem. Miałem wrażenie, że Iza była wręcz zła na Tomka i finalnie zagroziła Tomkowi czego on chyba nie wziął na serio, albo już o tym zapomniał. Znając już trochę podstępność Izy jestem wręcz przekonany, że cała ta historia z Klaudią nawet jeśli początkowo nie była planowana przez Izę to zostanie przez nią doskonale wykożystana. Iza w tej rozmowie wręcz zahipnotyzowała Tomka i uśpiła jego czujność obracając wszystko w żart. Ta sugestia, że znajdzie sobie kogoś, to o wyrównaniu rachunków i o chęci poczucia tego samego co czuł Tomek. @Staruch_ stwierdziłeś, że Tomek jest w centrum zainteresowania. To prawda tak miało być (chyba) i Iza też się świetnie tym bawiła. I te Twoje rozważania co do ciągu dalszego bardzo ciekawe. Ja osobiście uważam, że Iza coś odwali @koko dał nam do myślenia swoim komentarzem. Ja trochę się skłaniam do tego, że zrealizuje swoją groźbę okazja do tego jest znakomita. Ciekawe czy tym razem Tomek też jej to puści płazem albo czy wogóle się o tym dowie. Z drugiej strony gdyby Iza skoczyła sobie w bok a Tomek miałby się nie dowiedzieć to co to by miało na celu. Nic. Tylko zdrada i oszustwo, a Iza z Tomkiem to nie taki układ. Gdyby mieli sobie robić takie rzeczy cały związek przestał by mieć sens. Ale jeśli Iza faktycznie chciała by się poczuć jak Tomek to całą historię musiałby wymyślić on i postawić Izę przed faktem dokonanym tak jak ona jego. A nie wiem czy on jest do tego zdolny. Przecież na samym początku w rozmowie z Izą mocno się zastanawiał i nie chciał żony zostawiać. Naprawdę magnetycznie rozwija się ta historia nie można się oderwać. Jeszcze raz wielkie gratulacje @koko ta opowieść wywołuje dreszcz ekscytacji przy każdym zwrocie akcji. Czekam na ciąg dalszy z elektryzującym mrowieniem.
darkosik · 1 tydzień temu · "Prima aprilis"
@XXX_Lord dziękuję za wszystkie uwagi. Poprawiłem tekst zgodnie z Twoimi zaleceniami, Mam nadzieję, że teraz bardziej odpowiada Twoim oczekiwaniom 🙂
jamer106 · 1 tydzień temu · "Dwa serca, dwa smutki (II) "W matni""
@Agnesso.
Czyżbyś sugerowała bym stworzył jakieś opowiadanie w klimacie zoofilii?
Słyszałem o pewnej kobiecie, która w ramach badań NASA, zajmowała się delfinami i nawet z jednym kopulowala. Również czytałem o facecie, który to samo robił z delfinica.
Niestety, finał tych doświadczeń, dla zwierząt nie zakończył się szczęśliwie, oba osobniki zdechły, gdy ludzki partner opuścił ich, tak bardzo były emocjonalnie związane.
Foki (po angielsku seal) , to część nazwy elitarnej jednostki marynarki wojennej USA (Navy Seal), nasza polska Formoza, to takie polskie Navy Seal, i w tym odcinku występują, więc masz jakąś namiastkę foczek.
Pozdrawiam.
Agnessa Novvak · 1 tydzień temu · "Wilczyca (XXI)"
@Tejot - no właśnie nie w tym rzecz, że nagle nasza droga @Alexa zaczęła pisać tartaki trzeciej kategorii, ale tu mi coś lekko zgrzytnie w fabule, tam powtórzenie się powtórzy i temu podobne atrakcje. I teraz nie wiem czy faktycznie jakość cyklu naprawdę trochę spadła (choć wciąż wielu autorów może sobie co najwyżej o takiej pomarzyć), czy raczej udziela mi się nadczepialstwo po ostatnich wybrykach z poczekalni.
Tejot · 1 tydzień temu · "Wilczyca (XXI)"
Ktoś tu coraz mocniej napina tę sprężynę, boję się, że jak w końcu odpali, to zrobi dziurę w suficie. Tejot jest pod wrażeniem kolejnej części, która jest doskonałym przykładem jak pisać etapy pośrednie, które nie aspirują do bycia czymkolwiek więcej i właśnie dzięki temu są naprawdę dobre.
Mam tylko nadzieję, że nie skończy się jak u Sapkowskiego i w finale ta góra urodzi coś więcej niż mysz.
Co do uwag @Agness, to ja jestem może ślepy (nie może, na pewno) i jakichś wielkich baboli nie widzę, jedynie drobne nierówności w warstwie psychologicznej postaci (monolog wewnętrzny Michała) oraz nieco nadmiarowe użycie przysłówków. Naprawdę nie ma sensu powtarzać po kilka razy w jednej scenie: „delikatnie... powoli... spokojnie... delikatnie... powoli... spokojnie...” to niewiele wnosi, a rozmywa narrację.
Rzuciła się również w oczy Tejota pewna maniera, z którą sam u siebie walczy od dawna (z miernym skutkiem) - "jakbowanie". To słówko jest cholernie podstępne, bo z jednej strony cholernie ułatwia budowę sceny, z drugiej wielokrotnie ciśnie się na palce, z trzeciej właściwie nie ma w języku polskim synonimu, a próba ucieczki od niego wymaga nie raz, nie dwa karkołomnych wręcz konstrukcji.
Eryk · 1 tydzień temu · "Iza I Tomek (XXI)"
Czekam niecierpliwie na ciag dalszy. Szczerze to myślałem że nas zaskoczysz telefonem od Klaudi w następnej części, faktycznie szokując bardziej nas niż Izę, ale tak czy siak, miód!
Agnessa Novvak · 1 tydzień temu · "Dwa serca, dwa smutki (II) "W matni"" ·
Ocenę całości zostawiam innym, natomiast rzuciło mi się w oczy coś, czego i tak nikt inny nie zauważy:
O ile mi wiadomo, psów do fokarium i tak nie wpuszczają, natomiast nie to jest największym moim zarzutem. Akcja większości wydarzeń cyklu dzieje się nad Bałtykiem (chyba że na pustyni 😛 ), bohaterowie odwiedzają nawet wyżej wymieniony ośrodek, więc WHERE FOKI? Się pytam i składam oficjalne zażalenie na brak opisów płetwiasto-wąsatych serdelów! 😀
(Zdjęcie ze strony rejsynafoki.eu)
XXX_Lord · 1 tydzień temu · "Niebieska Sukienka (II)"
@jutrzenki2
Ukrył się w klasztorze 🙂
A poważnie, to został przeze mnie wycofany ze strony.
Nie zdradzę powodu, mam nadzieję, że za niedługi czas będę mógł powiedzieć więcej 😉
jutrzenki2 · 1 tydzień temu · "Niebieska Sukienka (II)"
Lordzie a gdzie zniknął Mnich
pepesza_41 · 1 tydzień temu · "Zamieć – gość na noc"
Pozdrawiam Szanownego autora, opowiadanie czyta się bardzo przyjemnie, następne opowiadania są oczekiwane i mile widziane.
Jorg · 1 tydzień temu · "Zamieć – gość na noc"
Bardzo fajne….pisz człowieku bo potrafisz 😁
Wilczyca (XXII)
Zamieć – gość na noc
Trzy spojrzenia. Anka
Dwa serca, dwa smutki (II) "W…
Wilczyca (XXI)
Niebieska Sukienka (II)
Lekcja rozkoszy. Powrót zła
Prima aprilis
Łyżeczka
Niebieska Sukienka (I)