Opisałam Wam w poprzednim opowiadaniu („Matczyna opieka”), co się przydarzyło mojemu 20-letniemu synowi na hulajnodze, dlaczego wylądował ze swoją 45-letnią matką w jednym łóżku i jakie to pociągnęło za sobą skutki.
- Wam, z dużej litery, dlaczego? To list? cyfry słownie , bo to nie 1365 , którego zapis w formie cyfr byłby dopusczalny.
Dowiecie się o niej wszystkiego z mojego wcześniejszego opowiadania, pt.: „Prezent”.
-nie wiem, czy to celowy zabieg, by przyciągnąć czytelnika do innych opowiadań, ale mnie to denerwuje. Albo się tworzy serię, jasno ponumerowaną i Czytelnik wie w jakiej kolejności czytać, albo nie wrzyca się w pojedyczym epizodzie takich wtrętów.
– Elu, co u Was? Jak Piotruś?
-to Was dlaczego z dużej litery?
– Całe szczęście, że twój mąż go wyjął, zanim mnie zaczął dymać – spieszyło mu się do mojej dupci, jakbyś mu skąpiła własnej.
- a tego nie rozumiem.
mogę nie przetrzymać kolejnego wytrysku Piotrka na moją twarz, a dosłownie rzecz nazywając: nie przełknąć. Co gorsza, mogę nie
-mogę nie x 2
Zalogowaliśmy Piotrka w pokoju wyznaczonym przez gospodarzy.
- zalogowalismy? Zalogować się oznacza uzyskać dostęp do systemu komputerowego, aplikacji, strony internetowej lub programu poprzez podanie swoich danych identyfikacyjnych . Jeżeli to slang to pasuje to ująć w cudzysłów.
„Przelecę go!” – pomyślałam.
-sam zapis w ten sposób jasno mówi, że to mowa mysli.
Szóste: Jak wyżej, z tym, że naprężony penis rozpycha wymalowane szminką usta, główka chuja najwyraźniej opiera się o przełyk.
- Nie, anatomicznie nie jest możliwe, aby penis dosięgnął przełyku podczas jakiejkolwiek aktywności seksualnej (np. podczas seksu mówionego / głębokiego gardła).
Oto dlaczego tak się dzieje:
• Odległość anatomiczna: Przełyk zaczyna się głęboko w gardle, tuż za krtanią i strukturami chrzęstnymi, i prowadzi prosto do żołądka. Średnia długość wzniesionego penisa (ok. 13–15 cm) oraz budowa jamy ustnej i gardła nie pozwalają na fizyczne dotarcie tak daleko.
• Bariera w postaci zwieracza: Wejście do przełyku jest kontrolowane przez tzw. górny zwieracz przełyku. Jest to silny mięsień, który pozostaje naturalnie zaciśnięty i otwiera się automatycznie tylko podczas połykania jedzenia lub płynów. Wprowadzenie tam penisa jest zablokowane fizycznie.
• Odruch wymiotny: Próba wprowadzenia czegokolwiek głęboko do gardła (w stronę tylnej ściany gardła i wejścia do krtani czy przełyku) natychmiast uruchamia silny, obronny odruch wymiotny, który kurczy mięśnie i wypycha ciało obce.
Podczas tzw. deep throat (głębokiego gardła) penis znajduje się w jamie ustnej oraz części ustnej gardła, a nie w przełyku. Wymaga to odpowiedniego odgięcia głowy, aby wyprostować kąt między ustami a gardłem, oraz opanowania odruchu wymiotnego, jednak anatomiczna granica przełyku nie zostaje przekroczona.
Poczułam na ramieniu żelazny uchwyt. W mgnieniu oka znalazłam się za drzwiami towarowymi w brudnym korytarzu dla personelu.
- tata rata, taki tu real jak to że Północna Korea jest ostoja demokracji.
Moi porywacze najwyraźniej nie byli pewni, czy kolejny raz ich obrażam, ale ton mojej
-moi, mojej
– Taka jest „pani mecenas” wyszczekana?
- niech wypowiedzą się mądrzejsi, ale czy w dialogach branie w cudzysłów jest właściwe? Nie wiem, może to czepialstwo.
Ochroniarz Asia
- no nie wiem, teraz królują żołnierki, ochroniarki itp.
moje pośladki, potem wargi sromowe, by lekko wcisnąć się w łechtaczkę.
– Ty lesbo! – próbowałam odstraszyć moją
-moje, moją.
ochroniarz Aśka
- to już chyba trzeci raz. Pasuje zamienić.
moje uda i brzuch. Wbrew mojej woli,
-moje, mojej
zrolował się na zaraz poniżej bioder.
????
Ochroniarz Arek
-było więcej ochroniarzy męskiej płci?
między moimi nogami i z moimi cyckami
- i moimi czym jeszcze ?
przyznał jej rację upośledzony umysłowo ochroniarz Arek.
-wcześniej nic nie jest wspomniane, że ów był upośledzony.
Włochate podbrzusze nieproszonego gościa mojej pizdy drażniło gałkę korka, który głęboko tkwił we mnie między pośladkami. Cycki, jak dwie wielkie kule ciasta na pizzę, wałkowały po blacie biurka w te i we wte, miażdżąc moje sutki.
-szczerze, wymiękłem po tym opisie.
Przewagę zyskiwała chuć 45-letniej kobiety
- teraz dowiadujemy się jej wieku, dość precyzyjnie.
a zewsząd otaczało ją pożądanie mniej lub bardziej obcych mężczyzn, a niekiedy i kobiet.
- o żesz Ty, narrator wszechwiedzący, ale aż tyle?
Przeklinałam swoje atrakcyjne ciało i dziękowałam za nie jednocześnie. Można przecież chodzić w tenisówkach, luźnych dżinsach, obwisłych swetrach. Można mniej się malować. Ja jednak w gruncie rzeczy kochałam efekt, jaki na otoczeniu robiły moje „melony” (cytując Maksa) i „dupiszcze” (cytując Krzyśka). Podkreślałam wręcz swoje wdzięki szpilkami, pończochami, krótkimi, opiętymi spódniczkami i bluzkami z wyciętym dekoltem. Ciężko pracowałam na to zaplecze, w którym teraz Arek pchał mnie w cipę od tyłu. Miałam za swoje.
- to chyba kwintesencja opowieści., a swoje ....
Skoro pogodziłam się w myślach z losem, rozluźniłam pośladki, przestałam wyrywać na boki biodrami i zaczęłam wychodzić naprzeciw ruchom bioder mięśniaka Arka.
- a to to mistrzostwo świata. Wymiękłem.
Jadłam jej pachnącą pizdeczkę. Piłam z niej. Ruchałam ją językiem, najgłębiej jak mogłam. Ssałam z całych sił jej łechtaczkę.
-Naprawdę? Ile tej pizdy zjadła? Pół, całą, czy ćwierć., a wypiła pół litra czy mniej? Ludzie, miejcie umiar w takich opisach bo to ani smieszno, ani straszno.
Chłeptałam ją jak pies z miski, dopóki nie popłynęły z niej soki.
-mistrzostwo świata i okolic.
Aśka wepchnęła mi dwa palce w cipę, przysysając się do mojej łechtaczki.
może nauka radziecka zna takie przypadki, ale chyba tylko ona.
@Elu, NIE, NIE i jeszcze raz nie . Jedziesz z opowiadaniami i mimo faktu , że stanąłem za Toba , to teraz niestety ale muszę przyznać rację @Agnesie . To opowiadanie to koszmar. Nie pastwię się już tak jak wcześniej, ale wytknięte błędy mówią same za siebie.
Fabuła - 4 to promocja, na więcej nie zasługuje.
Erotyka - w tej kwestii można wrzucić wszystko i koncertowo spieprzyć. Co u Ciebie nie ma! Brak tylko homoseksualnych męskich wątków, a wyszło niestety do luftu (żeby dosadniej nie ująć) Cztery to naprawdę w promocji.
Warsztat -jedziesz na ilość, to widać i niestety "Baranku Boży co opowiadanie to gorzej" Dobrze wiesz, ze to mój konik i poległaś tu na całej linii , a może nawet gorzej. Gdybym chciał się w tekst wgryźć mocniej, to uwagi byłyby dłuższe niż opowiastka. Sorki, ale dwa to jest za dużo.
Nie pisz na ilość, postaw na jakość. Jak zawsze, możesz liczyć na pomoc, ale decyzja należy do Ciebie.
Pozdrawiam.
Tekst na razie za bardzo chaotyczny, żeby wypuścić go na główną. Składnia i sposób zapisu nierzadko wprawiają w konsternację.
Na początek:
Jeśli opowiadanie nie jest formą listu, wszelkie zaimki piszemy małą literą.
Do tego, trochę mamy tej zaimkozy za dużo. Przykład:
Serce zaczęło jej bić szybciej, poczuła fale ciepła przepływające przez jej ciało.
Kontrpropozycja:
"Serce zabiło jej szybciej, poczuła fale ciepła przepływające przez ciało."
Znajdzie się też wile powtórzeń (dom-domek, namówić-namówić-namówić).
Konstrukcja zdań jest często mocno zastanawiająca, a niektóre opisy niepotrzebne (o czym niżej).
Fabuła prosta, trochę jak z cytowanych w tekście opowiastek. Bohaterki jawią się niczym aktorki porno - nie wiadomo o nich za wiele. Nie czepiam się jednak - co kto lubi. Szybkie bzykanko nieznajomych też może kręcić. 😉
Na razie ciężko się było w tę historię wczuć z racji błędów. Uważam, że ze wszystkiego - najlepiej napisane są sceny erotyczne. Bardziej to wygląda jednak na szkic opowiadania, a nie na dopracowane dzieło.
Poniżej zamieszczam to, co najbardziej rzuciło mi się w oczy:
Z tylnego siedzenia samochodu Fiat 126p przyniosła plastikową „reklamówkę” ze środkami czystości kupionymi po drodze. Prawo jazdy miała od niedawna, zrobiła je właśnie „na osiemnastkę”, ale rodzice bez wahania pozwolili jej skorzystać z „malucha”, kiedy zadeklarowała, że pojedzie na Letnisko na rodzinną działkę,
Dlaczego reklamówka ma cudzysłów? Czemu "na osiemnastkę"?
Rozumiem, że przy "maluchu" cudzysłów może być po to, by zacytować słowa rodziców, ale te wcześniejsze?
Nie potrafiła sobie wytłumaczyć, dlaczego, ale ten widok ją przyciągał.
W tej konstrukcji zdania przecinek przed "dlaczego" jest zbędny. Sentence Checker nie jest narzędziem idealnym. 😉
Chwilę po powyższym cytacie jest "tą robotę". Tę robotę.
A tutaj kilka sugestii, by nieco ułatwić czytanie:
Przez chwilę kusząca się jej wydawała myśl, by już to całe sprzątanie rzucić, zdjąć także szorty i przebrać się w bikini. I pójść do sąsiadki na kawę w bikini, ale się na to nie zdecydowała. Może za dużo sobie wyobrażam – pomyślała… I co mi właściwie chodzi po głowie… Podeszła jednak do ogrodzenia i zawołała:
Kawa w bikini? Ciekawy rodzaj kawy 😉 Proponuję zamianę na:
Przez chwilę kusiło ją, by już teraz rzucić sprzątanie, przebrać się w bikini i pójść do sąsiadki na kawę, ale się na to nie zdecydowała.
"Może za dużo sobie wyobrażam?" - pomyślała. "I co mi właściwie chodzi po głowie..."
Podeszła do ogrodzenia i zawołała:
Zamknęła własny domek na klucz, przeszła kilkadziesiąt kroków, otworzyła furtkę sąsiedniej działki, weszła, zamknęła furtkę za sobą.
Zamknęła własny domek na klucz i przeszła na sąsiednią działkę.
Postaraj się przeczytać opowiadanie na głos. Niektóre rzeczy łatwiej usłyszeć niż wyłapać w tekście. Nagle wychodzi na jaw nienaturalna składnia, braki lub naddatki interpunkcji i tym podobne kwiatki.
Wciągająca historia z dobrze zbudowanym napięciem, czytało się świetnie 😉
Tylko te ciągłe zdrobnienia imienia bohaterki, nieustannie wybijały mnie z rytmu historii 🙄
Mam poczucie niewykorzystanego dostatecznie tematu. Dobrego tematu.
Chętniej przeczytałbym ten tekst z dłuższym wprowadzeniem na początku, które zbudowałoby napięcie i jakąś kropką nad "i" na zakończenie. Niemniej - przeczytałem od początku do końca 😉
Dziękuję za poprawki. Fakt że podzieliłem opowiadanie jakiś czas temu poprawiając je. Myślałem, że będzie to się lepiej czytało. Wyszło trochę inaczej. W następnych nie będę tego robił.
Osobiście niespecjalnie widzę sens w dzieleniu tak niewielkiego opowiadania na osobno zatytytuowane, jeszcze mniejsze rozdziały. Zwłaszcza że bardziej wygląda to na szkic większej całości niż skończony tekst. Zwrócę też uwagę, że ostatnie dwie części ewidentnie różniły się formatowaniem od poprzednich, jakbyś były dopisywane już później i sklejone razem przed samą publikacją - udało mi się to jako-tako ujednolicić, ale polecam, byś w przyszłości przypilnował tego sam, autorze.
A ogólnie - nie mój klimat, ale amatorów na pewno znajdzie.
Można kursywą, można w cudzysłowie, byle konsekwentnie. Przejrzyj sobie poradniki na necie o zapisie dialogów oraz myśli, na pewno znajdziesz coś odpowiedniego.
Zastanawiam się czy nie dać myśli kursywą żeby dać jasne rozróżnienie @Agnessa. @jamer dzięki za podpowiedzi muszę pomyśleć jak to poprawić - bo z jednej strony wiem co napisałam, a z drugiej to nadal wiem, że nie umiem pisać. Mam świadomość swoich umiejętności w innych dziedzinach. Pomysły na temat i ciągłość historii mam, ale jak to się mówi "Pomysłów kupa a i tak ze stylem dupa."
@W_ja
Jedna ze szkół mówi, że przeprowadzenie dialogów bez didaskaliów i to tak by było jasno zrozumiałe kto co mówi to mistrzostwo.
Proste wydaje to się w przypadku rozmowy dwóch osób, ale to czasami tylko złudzenie.
Osobiście staram się ograniczyć proste pojedyncze "powiedziałem", usłyszałem, gdyż to nic bez dodatkowego opisu nie wnosi. Zaznaczając dialog wiadomym jest że to mowa i bez dodatkowych ubarwień takie stwierdzenie wydaje się zbędne.
Przy rozmowie większej ilości osób wskazane jest jednak wskazanie, która postać mówi daną kwestię, bez tego łatwo wprowadzić chaos w komunikacji słownej bohaterów.
To moje zasady, ale każdy może mieć inne.
Pozdrawiam.
Nie, nie powinno się za każdym razem zaznaczać "Marta powiedziała / Adam zapytał", natomiast zobacz sama, jak wygląda taki blok dialogów (i didaskaliów do nich) pomieszanych ze zwyczajną narracją (czyli "Michał wziął telefon i zaczął pisać wiadomość") i do tego przemyśleniami bohaterki ("Pomyślałam, że właśnie na to miałam ochotę"). To jest po prostu nieczytelne nawet dla kogoś, kto wie, na co zwracać uwagę, a co dopiero dla biednego czytelnika z jedną ręka na myszce, a drugą na... czym innym 😛 Pomijam już nawet poprawność zapisu, bo wypowiedź nowej osoby zawsze zaczynamy od nowej linijki, a jeżeli jest ona długa i przeplatana dodatkowym opisem, także warto to zrobić, choć w aż takie detale z zasady się nie wtrącam. Ogólną zasadę znasz, następnym razem będzie lepiej 🙂
PS Jakakolwiek moja styczność z nauką języka polskiego (a w zasadzie to "historią literatury", bo poprawne pisanie jest na marginesie programu edukacji, a przynajmniej było kiedyś) zakończyła się na maturze, jak zapewne sporej części naszych autorów. Chociaż może to i dobrze, patrząc na wzorce, jakich uczyła - albo przynajmniej się starała - szkoła 😉
Przemyśle - pierwotnie tekst był z wskazywaniem „powiedział pierwszy”, „pomyślałam zanim zrobiłam”, „zrobił drugi”, ale tyle się naczytałam, że nie powinno się wrzucać co chwile „kto co” bo to powinno być logiczne czytając bez wskazywania - a tu wychodzi, że nie do końca. Dziękuje Ci za te wskazówki @Agnessa bo ja serio nie uważam, że umiem pisać. Nadal to jest eksperyment dla mnie jako osoby o umyśle ścisłym 😉
@W_ja - pamiętaj, że sentencechecker to wbrew pozorom proste narzędzie, które dobrze radzi sobie z prostymi zdaniami złożonymi, ale w takich bardziej zaawansowanych potrafi się zgubić, na przykład na siłę szukając orzeczenia, którego nie ma. Choć wciąż lepiej jest go używać, zwłaszcza gdy zaczynamy przygodę z pisaniem lub po prostu jesteśmy świadomi własnych ograniczeń.
Jednak największym problemem były nie przecinki czy nawet powtórzenia, a posklejane ze sobą fragmenty narracji oraz dialogów, które wyglądały mniej więcej (mniej więcej, bo nie podam z pamięci, czy zaczynały się i kończyły dokładnie na tych zdaniach, czy na przykład jedno wcześniej / dwa później):
– Zasłoń jej oczy i zwiąż tam dokładnie – usłyszałam po chwili cichy głos. Szarpałam się i chciałam ugryźć w rękę tego, który mnie trzymał. – Nie wierć się, bo nie dojedziemy. Trzesz tak ładnie dupką po kutasie, że już mi stoi – szepnął do ucha, zanim poczuł zęby. Popchnął mnie po chwili twarzą w siedzenie i dał kilka klapsów w wypięty tyłek. – To za rzucanie się, to za ugryzienie. Jeden za drugim lądował na tyłku. Lekko jęknęłam, nie wiedząc co zrobić, bo nie mogłam już złapać oddechu. – Inhalator… – Udało mi się wyszeptać.
I domyśl się teraz, czytelniku, o co tu chodzi...
Dlatego zaznaczam jeszcze raz: moje poprawki mogą być i zapewne miejscami są obarczone błędami i najlepiej, jak sama przejrzysz całość raz jeszcze. A w przypadku ewentualnych niejednoznaczności (pamiętaj, że nawet jeśli Ty wiesz, co się dzieje, to odbiorca wcale nie musi i należy mu to jednoznacznie przedstawić) dopisz na przykład jakieś didaskalia dialogowe, by było na sto procent jasne, kto co powiedział. Chociaż uprzedzam, że czasami ciężko jest wybrnąć z sytuacji w rodzaju "jedna osoba mówi jedno, potem coś robi, druga dodaje drugie, wracamy do pierwszej, do akcji wchodzi trzecia..." i wówczas zawsze proponuję rozbić coś takiego na na przykład dwie mniejsze scenki, podzielone na przykład kilkoma zdaniami narracji. Ale to do Ciebie będzie należała ostateczna decyzja.
Ad. Przecinków Sentence checker wrzucał mi je nawet tam gdzie ich nie chciałam - a że nie do końca ze mnie osoba z umiejętnością pisania poddałam się 🙂 - pozwoliłam mu wstawić gdzie tam chciał 😉
Poprawie bo sama widzę czytając, że to nie do końca to. Nie wiem czy to moja wyobraźnia czy tylko jakieś wrażenie dziwne, ale czytając tutaj w oczy mi się rzuca gdzie są błędy 😉
@W_ja - gratuluję odwagi, podzielenia się z nami własną twórczością i mam nadzieję, że pierwszy raz nie będzie ostatnim 🙂
Jeśli chodzi o fabułę, to pierwsza część (ta do kreski podziału) niespecjalnie jest w moim klimacie, ale przynajmniej stanowi całość. Nie bardzo rozumiem natomiast roli tej drugiej - chyba że faktycznie ma ona wprowadzić inny punkt widzenia i przygotować czytelnika na ciąg dalszy.
Co do warsztatu, to mamy tu obowiązkowy zestaw początkującej autorki: krzywe przecinki, powtórzenia, nie do końca zgrabnie podzielone zdania, zgrzytający dialog. Problemem jest natomiast co innego, a mianowicie oryginalna wersja, jaką dostaliśmy, w której narracja była zupełnie pomieszana z rozmowami i przemyśleniami bohaterki-narratorki. Tak naprawdę do teraz nie mam pewności, czy wszystko wygląda w taki sposób, w jaki wyglądać powinno i czy na przykład jakiś fragment na pewno miał być dialogiem, czy jednak nie. Sprawdź to proszę i ewentualnie popraw (edytor jest dostępny na pełnej wersji strony). A następnym razem koniecznie zrób to przed wysłaniem - zwłaszcza że jako tak doświadczona czytelniczka powinnaś wiedzieć, co zrobić i w jaki sposób.
@JorgdeJoong
I właśnie cala dyskusja jest o tym, jakie kryteria wprowadzić w kwestii fabuły. Nie jest to tak łatwe jak w sprawach warsztatu pisarskiego
Jest dyskusja na forum, zapraszam gdyż pewne pomysły są tam już przedstawione.
W kwestii wczoraj wolno, dzisiaj nie tej tematyki. Jeżeli zostanie podana tematyka, wymogi fabularne i jasno określone czego nie publikujemy to tak jak z prawem - nie działa wstecz, nowe wytyczne wchodzą np. Od 01.01.2027 i wszystko co było wcześniej pozostaje bez zmian. Zauważ że stare opowiadania (2012-2019) są bez wcięć akapitowych, dialogi są ze złymi kreskami, a i mowa myśli jest nieraz źle zapisana. I nie jest to błąd, bo wtedy takie były tu zasady.
Być może teraz co niektórzy zrozumieją dlaczego skupiałem się głównie na tych warsztatowych rzeczach - mogłem mieć uwagi bo jak przygotować tekst jasno i precyzyjnie określała zakładka Jak przygotować tekst. Fabularnie, prócz wiadomych tematów nie masakrowalem, bo podstaw nie było. Owszem nieraz wyraziłem swoje zdanie co sądzę w komentarzach, ale za to że Autor pisze proste pornolki do moderacji uwag nie miałem, przy czym w większości marny warsztat,=marna fabuła.
Mam nadzieję że nieco rozjaśniłem.
Pozdrawiam.
Serwis zawiera treści o charakterze erotycznym, przeznaczone wyłącznie dla osób pełnoletnich. Decydując
się na wejście na strony serwisu Pokatne.pl potwierdzasz, że jesteś osobą pełnoletnią.
Pliki cookies i polityka prywatności
Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO).
Potrzebujemy Twojej zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych przechowywanych w plikach cookies.
Zgadzam się na przechowywanie na urządzeniu, z którego korzystam tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie moich
danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania przeze mnie ze stron internetowej lub serwisów oraz innych
parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych i w celach analitycznych.
Więcej informacji na ten temat znajdziesz w regulaminie serwisu.
Bastaard · 2 godziny temu · "Ona, on i nieznajomy w karnawałowej masce..."
@JorgdeJoong dziękuję. Trochę mi się rozjechał tekst w edycji, ale może uda się to jeszcze poprawić
jamer106 · 9 godzin temu · "Na gorącym uczynku"
@Maciek
Ty tak na poważnie? Bo mam inne odczucia po lekturze.
jamer106 · 9 godzin temu · "Na gorącym uczynku"
- Wam, z dużej litery, dlaczego? To list? cyfry słownie , bo to nie 1365 , którego zapis w formie cyfr byłby dopusczalny.-nie wiem, czy to celowy zabieg, by przyciągnąć czytelnika do innych opowiadań, ale mnie to denerwuje. Albo się tworzy serię, jasno ponumerowaną i Czytelnik wie w jakiej kolejności czytać, albo nie wrzyca się w pojedyczym epizodzie takich wtrętów.
-to Was dlaczego z dużej litery?
- a tego nie rozumiem.
-mogę nie x 2
- zalogowalismy? Zalogować się oznacza uzyskać dostęp do systemu komputerowego, aplikacji, strony internetowej lub programu poprzez podanie swoich danych identyfikacyjnych . Jeżeli to slang to pasuje to ująć w cudzysłów.
-sam zapis w ten sposób jasno mówi, że to mowa mysli.
- Nie, anatomicznie nie jest możliwe, aby penis dosięgnął przełyku podczas jakiejkolwiek aktywności seksualnej (np. podczas seksu mówionego / głębokiego gardła).
Oto dlaczego tak się dzieje:
• Odległość anatomiczna: Przełyk zaczyna się głęboko w gardle, tuż za krtanią i strukturami chrzęstnymi, i prowadzi prosto do żołądka. Średnia długość wzniesionego penisa (ok. 13–15 cm) oraz budowa jamy ustnej i gardła nie pozwalają na fizyczne dotarcie tak daleko.
• Bariera w postaci zwieracza: Wejście do przełyku jest kontrolowane przez tzw. górny zwieracz przełyku. Jest to silny mięsień, który pozostaje naturalnie zaciśnięty i otwiera się automatycznie tylko podczas połykania jedzenia lub płynów. Wprowadzenie tam penisa jest zablokowane fizycznie.
• Odruch wymiotny: Próba wprowadzenia czegokolwiek głęboko do gardła (w stronę tylnej ściany gardła i wejścia do krtani czy przełyku) natychmiast uruchamia silny, obronny odruch wymiotny, który kurczy mięśnie i wypycha ciało obce.
Podczas tzw. deep throat (głębokiego gardła) penis znajduje się w jamie ustnej oraz części ustnej gardła, a nie w przełyku. Wymaga to odpowiedniego odgięcia głowy, aby wyprostować kąt między ustami a gardłem, oraz opanowania odruchu wymiotnego, jednak anatomiczna granica przełyku nie zostaje przekroczona.
- tata rata, taki tu real jak to że Północna Korea jest ostoja demokracji.
-moi, mojej
- niech wypowiedzą się mądrzejsi, ale czy w dialogach branie w cudzysłów jest właściwe? Nie wiem, może to czepialstwo.
- no nie wiem, teraz królują żołnierki, ochroniarki itp.
-moje, moją.
- to już chyba trzeci raz. Pasuje zamienić.
-moje, mojej
????
-było więcej ochroniarzy męskiej płci?
- i moimi czym jeszcze ?
-wcześniej nic nie jest wspomniane, że ów był upośledzony.
-szczerze, wymiękłem po tym opisie.
- teraz dowiadujemy się jej wieku, dość precyzyjnie.
- o żesz Ty, narrator wszechwiedzący, ale aż tyle?
- to chyba kwintesencja opowieści., a swoje ....
- a to to mistrzostwo świata. Wymiękłem.
-Naprawdę? Ile tej pizdy zjadła? Pół, całą, czy ćwierć., a wypiła pół litra czy mniej? Ludzie, miejcie umiar w takich opisach bo to ani smieszno, ani straszno.
-mistrzostwo świata i okolic.
może nauka radziecka zna takie przypadki, ale chyba tylko ona.
@Elu, NIE, NIE i jeszcze raz nie . Jedziesz z opowiadaniami i mimo faktu , że stanąłem za Toba , to teraz niestety ale muszę przyznać rację @Agnesie . To opowiadanie to koszmar. Nie pastwię się już tak jak wcześniej, ale wytknięte błędy mówią same za siebie.
Fabuła - 4 to promocja, na więcej nie zasługuje.
Erotyka - w tej kwestii można wrzucić wszystko i koncertowo spieprzyć. Co u Ciebie nie ma! Brak tylko homoseksualnych męskich wątków, a wyszło niestety do luftu (żeby dosadniej nie ująć) Cztery to naprawdę w promocji.
Warsztat -jedziesz na ilość, to widać i niestety "Baranku Boży co opowiadanie to gorzej" Dobrze wiesz, ze to mój konik i poległaś tu na całej linii , a może nawet gorzej. Gdybym chciał się w tekst wgryźć mocniej, to uwagi byłyby dłuższe niż opowiastka. Sorki, ale dwa to jest za dużo.
Nie pisz na ilość, postaw na jakość. Jak zawsze, możesz liczyć na pomoc, ale decyzja należy do Ciebie.
Pozdrawiam.
Mjishi · 15 godzin temu · "Letnisko - Najntisy: Paulina i Ewa (I)"
Tekst na razie za bardzo chaotyczny, żeby wypuścić go na główną. Składnia i sposób zapisu nierzadko wprawiają w konsternację.
Na początek:
Jeśli opowiadanie nie jest formą listu, wszelkie zaimki piszemy małą literą.
Do tego, trochę mamy tej zaimkozy za dużo. Przykład:
Kontrpropozycja:
"Serce zabiło jej szybciej, poczuła fale ciepła przepływające przez ciało."
Znajdzie się też wile powtórzeń (dom-domek, namówić-namówić-namówić).
Konstrukcja zdań jest często mocno zastanawiająca, a niektóre opisy niepotrzebne (o czym niżej).
Fabuła prosta, trochę jak z cytowanych w tekście opowiastek. Bohaterki jawią się niczym aktorki porno - nie wiadomo o nich za wiele. Nie czepiam się jednak - co kto lubi. Szybkie bzykanko nieznajomych też może kręcić. 😉
Na razie ciężko się było w tę historię wczuć z racji błędów. Uważam, że ze wszystkiego - najlepiej napisane są sceny erotyczne. Bardziej to wygląda jednak na szkic opowiadania, a nie na dopracowane dzieło.
Poniżej zamieszczam to, co najbardziej rzuciło mi się w oczy:
Dlaczego reklamówka ma cudzysłów? Czemu "na osiemnastkę"?
Rozumiem, że przy "maluchu" cudzysłów może być po to, by zacytować słowa rodziców, ale te wcześniejsze?
W tej konstrukcji zdania przecinek przed "dlaczego" jest zbędny. Sentence Checker nie jest narzędziem idealnym. 😉
Chwilę po powyższym cytacie jest "tą robotę". Tę robotę.
A tutaj kilka sugestii, by nieco ułatwić czytanie:
Kawa w bikini? Ciekawy rodzaj kawy 😉 Proponuję zamianę na:
Przez chwilę kusiło ją, by już teraz rzucić sprzątanie, przebrać się w bikini i pójść do sąsiadki na kawę, ale się na to nie zdecydowała.
"Może za dużo sobie wyobrażam?" - pomyślała. "I co mi właściwie chodzi po głowie..."
Podeszła do ogrodzenia i zawołała:
Zamknęła własny domek na klucz i przeszła na sąsiednią działkę.
Postaraj się przeczytać opowiadanie na głos. Niektóre rzeczy łatwiej usłyszeć niż wyłapać w tekście. Nagle wychodzi na jaw nienaturalna składnia, braki lub naddatki interpunkcji i tym podobne kwiatki.
Na razie wstrzymam się z ocenami.
JorgdeJoong · 15 godzin temu · "Ona, on i nieznajomy w karnawałowej masce..."
Całkiem całkiem mi się podoba … jeszcze nie skończyłem ale nie ma się o co za. Ardzo przyczepić
JorgdeJoong · 17 godzin temu · "Dalsze losy mamy policjantki (II)"
Generalnie nic nie ma ze soba w spólnego co i jak chaos. Myślałem że będzie lepiej niż w pierwszej ale nie jest straszny misz masz .
Ger · 19 godzin temu · "Dalsze losy mamy policjantki (II)"
Rany julek
Wszystko w tej opowiastce lezy i kwiczy
Szkoda ze nie ma skali ujemnej do ocen
Bastaard · 20 godzin temu · "Ona, on i nieznajomy w karnawałowej masce..."
Dobrze, że napisałeś.
Szkoda, że tak mało konstruktywnie.
TOMASZ · 23 godziny temu · "Ona, on i nieznajomy w karnawałowej masce..."
Dobrze. że Poznań.
Szkoda, że twój styl pisania wola o pomstę do nieba.
Maciek · 1 dzień temu · "Na gorącym uczynku"
Świetne opowiadanie - te i wcześniejsze, przyjemnie się czyta. Akcja fajna - szkoda, że są w poczekalni. Moim zdaniem lepsze z przyjemniejszych.
Bastaard · 2 dni temu · "Dalej niż wyobraźnia"
Wciągająca historia z dobrze zbudowanym napięciem, czytało się świetnie 😉
Tylko te ciągłe zdrobnienia imienia bohaterki, nieustannie wybijały mnie z rytmu historii 🙄
Bastaard · 2 dni temu · "Umówione spotkanie z nieznajomym"
Mam poczucie niewykorzystanego dostatecznie tematu. Dobrego tematu.
Chętniej przeczytałbym ten tekst z dłuższym wprowadzeniem na początku, które zbudowałoby napięcie i jakąś kropką nad "i" na zakończenie. Niemniej - przeczytałem od początku do końca 😉
Bastaard · 2 dni temu · "Żądza"
Wciągający tekst z dobrą dynamiką 😉
W_ja · 3 dni temu · "Myśli przebudzone"
@jamer jak nie podołam to się odezwę
Wojteq · 3 dni temu · "Wakacje u babci (II)"
@Janus Jestem pod wrażeniem🤔
Foto07 · 4 dni temu · "Wieczór kawalerski" ·
Dziękuję za poprawki. Fakt że podzieliłem opowiadanie jakiś czas temu poprawiając je. Myślałem, że będzie to się lepiej czytało. Wyszło trochę inaczej. W następnych nie będę tego robił.
Marcin · 4 dni temu · "Letnisko: Robert i Emilia (I)"
“oboma dłońmi” razi przeokrutnie.
Agnessa Novvak · 4 dni temu · "Wieczór kawalerski"
Osobiście niespecjalnie widzę sens w dzieleniu tak niewielkiego opowiadania na osobno zatytytuowane, jeszcze mniejsze rozdziały. Zwłaszcza że bardziej wygląda to na szkic większej całości niż skończony tekst. Zwrócę też uwagę, że ostatnie dwie części ewidentnie różniły się formatowaniem od poprzednich, jakbyś były dopisywane już później i sklejone razem przed samą publikacją - udało mi się to jako-tako ujednolicić, ale polecam, byś w przyszłości przypilnował tego sam, autorze.
A ogólnie - nie mój klimat, ale amatorów na pewno znajdzie.
jamer106 · 4 dni temu · "Myśli przebudzone"
@W_ja
Jak zawsze w miarę swoich możliwości służę pomocą. Jeżeli jesteś zainteresowana -kontakt na priv.
Pozdrawiam.
Agnessa Novvak · 4 dni temu · "Myśli przebudzone"
Można kursywą, można w cudzysłowie, byle konsekwentnie. Przejrzyj sobie poradniki na necie o zapisie dialogów oraz myśli, na pewno znajdziesz coś odpowiedniego.
W_ja · 4 dni temu · "Myśli przebudzone"
Zastanawiam się czy nie dać myśli kursywą żeby dać jasne rozróżnienie @Agnessa.
@jamer dzięki za podpowiedzi muszę pomyśleć jak to poprawić - bo z jednej strony wiem co napisałam, a z drugiej to nadal wiem, że nie umiem pisać. Mam świadomość swoich umiejętności w innych dziedzinach. Pomysły na temat i ciągłość historii mam, ale jak to się mówi "Pomysłów kupa a i tak ze stylem dupa."
jamer106 · 4 dni temu · "Myśli przebudzone"
@W_ja
Jedna ze szkół mówi, że przeprowadzenie dialogów bez didaskaliów i to tak by było jasno zrozumiałe kto co mówi to mistrzostwo.
Proste wydaje to się w przypadku rozmowy dwóch osób, ale to czasami tylko złudzenie.
Osobiście staram się ograniczyć proste pojedyncze "powiedziałem", usłyszałem, gdyż to nic bez dodatkowego opisu nie wnosi. Zaznaczając dialog wiadomym jest że to mowa i bez dodatkowych ubarwień takie stwierdzenie wydaje się zbędne.
Przy rozmowie większej ilości osób wskazane jest jednak wskazanie, która postać mówi daną kwestię, bez tego łatwo wprowadzić chaos w komunikacji słownej bohaterów.
To moje zasady, ale każdy może mieć inne.
Pozdrawiam.
Agnessa Novvak · 4 dni temu · "Myśli przebudzone"
Nie, nie powinno się za każdym razem zaznaczać "Marta powiedziała / Adam zapytał", natomiast zobacz sama, jak wygląda taki blok dialogów (i didaskaliów do nich) pomieszanych ze zwyczajną narracją (czyli "Michał wziął telefon i zaczął pisać wiadomość") i do tego przemyśleniami bohaterki ("Pomyślałam, że właśnie na to miałam ochotę"). To jest po prostu nieczytelne nawet dla kogoś, kto wie, na co zwracać uwagę, a co dopiero dla biednego czytelnika z jedną ręka na myszce, a drugą na... czym innym 😛 Pomijam już nawet poprawność zapisu, bo wypowiedź nowej osoby zawsze zaczynamy od nowej linijki, a jeżeli jest ona długa i przeplatana dodatkowym opisem, także warto to zrobić, choć w aż takie detale z zasady się nie wtrącam. Ogólną zasadę znasz, następnym razem będzie lepiej 🙂
PS Jakakolwiek moja styczność z nauką języka polskiego (a w zasadzie to "historią literatury", bo poprawne pisanie jest na marginesie programu edukacji, a przynajmniej było kiedyś) zakończyła się na maturze, jak zapewne sporej części naszych autorów. Chociaż może to i dobrze, patrząc na wzorce, jakich uczyła - albo przynajmniej się starała - szkoła 😉
W_ja · 5 dni temu · "Myśli przebudzone"
Przemyśle - pierwotnie tekst był z wskazywaniem „powiedział pierwszy”, „pomyślałam zanim zrobiłam”, „zrobił drugi”, ale tyle się naczytałam, że nie powinno się wrzucać co chwile „kto co” bo to powinno być logiczne czytając bez wskazywania - a tu wychodzi, że nie do końca. Dziękuje Ci za te wskazówki @Agnessa bo ja serio nie uważam, że umiem pisać. Nadal to jest eksperyment dla mnie jako osoby o umyśle ścisłym 😉
Agnessa Novvak · 5 dni temu · "Myśli przebudzone"
@W_ja - pamiętaj, że sentencechecker to wbrew pozorom proste narzędzie, które dobrze radzi sobie z prostymi zdaniami złożonymi, ale w takich bardziej zaawansowanych potrafi się zgubić, na przykład na siłę szukając orzeczenia, którego nie ma. Choć wciąż lepiej jest go używać, zwłaszcza gdy zaczynamy przygodę z pisaniem lub po prostu jesteśmy świadomi własnych ograniczeń.
Jednak największym problemem były nie przecinki czy nawet powtórzenia, a posklejane ze sobą fragmenty narracji oraz dialogów, które wyglądały mniej więcej (mniej więcej, bo nie podam z pamięci, czy zaczynały się i kończyły dokładnie na tych zdaniach, czy na przykład jedno wcześniej / dwa później):
I domyśl się teraz, czytelniku, o co tu chodzi...
Dlatego zaznaczam jeszcze raz: moje poprawki mogą być i zapewne miejscami są obarczone błędami i najlepiej, jak sama przejrzysz całość raz jeszcze. A w przypadku ewentualnych niejednoznaczności (pamiętaj, że nawet jeśli Ty wiesz, co się dzieje, to odbiorca wcale nie musi i należy mu to jednoznacznie przedstawić) dopisz na przykład jakieś didaskalia dialogowe, by było na sto procent jasne, kto co powiedział. Chociaż uprzedzam, że czasami ciężko jest wybrnąć z sytuacji w rodzaju "jedna osoba mówi jedno, potem coś robi, druga dodaje drugie, wracamy do pierwszej, do akcji wchodzi trzecia..." i wówczas zawsze proponuję rozbić coś takiego na na przykład dwie mniejsze scenki, podzielone na przykład kilkoma zdaniami narracji. Ale to do Ciebie będzie należała ostateczna decyzja.
W_ja · 5 dni temu · "Myśli przebudzone"
Ad. Przecinków Sentence checker wrzucał mi je nawet tam gdzie ich nie chciałam - a że nie do końca ze mnie osoba z umiejętnością pisania poddałam się 🙂 - pozwoliłam mu wstawić gdzie tam chciał 😉
W_ja · 5 dni temu · "Myśli przebudzone"
Poprawie bo sama widzę czytając, że to nie do końca to. Nie wiem czy to moja wyobraźnia czy tylko jakieś wrażenie dziwne, ale czytając tutaj w oczy mi się rzuca gdzie są błędy 😉
Agnessa Novvak · 5 dni temu · "Myśli przebudzone"
@W_ja - gratuluję odwagi, podzielenia się z nami własną twórczością i mam nadzieję, że pierwszy raz nie będzie ostatnim 🙂
Jeśli chodzi o fabułę, to pierwsza część (ta do kreski podziału) niespecjalnie jest w moim klimacie, ale przynajmniej stanowi całość. Nie bardzo rozumiem natomiast roli tej drugiej - chyba że faktycznie ma ona wprowadzić inny punkt widzenia i przygotować czytelnika na ciąg dalszy.
Co do warsztatu, to mamy tu obowiązkowy zestaw początkującej autorki: krzywe przecinki, powtórzenia, nie do końca zgrabnie podzielone zdania, zgrzytający dialog. Problemem jest natomiast co innego, a mianowicie oryginalna wersja, jaką dostaliśmy, w której narracja była zupełnie pomieszana z rozmowami i przemyśleniami bohaterki-narratorki. Tak naprawdę do teraz nie mam pewności, czy wszystko wygląda w taki sposób, w jaki wyglądać powinno i czy na przykład jakiś fragment na pewno miał być dialogiem, czy jednak nie. Sprawdź to proszę i ewentualnie popraw (edytor jest dostępny na pełnej wersji strony). A następnym razem koniecznie zrób to przed wysłaniem - zwłaszcza że jako tak doświadczona czytelniczka powinnaś wiedzieć, co zrobić i w jaki sposób.
W_ja · 5 dni temu · "Wakacje u babci (I)"
Straszny chaos - poddałam się w czytaniu.
jamer106 · 5 dni temu · "Matczyna opieka"
@JorgdeJoong
I właśnie cala dyskusja jest o tym, jakie kryteria wprowadzić w kwestii fabuły. Nie jest to tak łatwe jak w sprawach warsztatu pisarskiego
Jest dyskusja na forum, zapraszam gdyż pewne pomysły są tam już przedstawione.
W kwestii wczoraj wolno, dzisiaj nie tej tematyki. Jeżeli zostanie podana tematyka, wymogi fabularne i jasno określone czego nie publikujemy to tak jak z prawem - nie działa wstecz, nowe wytyczne wchodzą np. Od 01.01.2027 i wszystko co było wcześniej pozostaje bez zmian. Zauważ że stare opowiadania (2012-2019) są bez wcięć akapitowych, dialogi są ze złymi kreskami, a i mowa myśli jest nieraz źle zapisana. I nie jest to błąd, bo wtedy takie były tu zasady.
Być może teraz co niektórzy zrozumieją dlaczego skupiałem się głównie na tych warsztatowych rzeczach - mogłem mieć uwagi bo jak przygotować tekst jasno i precyzyjnie określała zakładka Jak przygotować tekst. Fabularnie, prócz wiadomych tematów nie masakrowalem, bo podstaw nie było. Owszem nieraz wyraziłem swoje zdanie co sądzę w komentarzach, ale za to że Autor pisze proste pornolki do moderacji uwag nie miałem, przy czym w większości marny warsztat,=marna fabuła.
Mam nadzieję że nieco rozjaśniłem.
Pozdrawiam.
Dalsze losy mamy policjantki (II)
Ona, on i nieznajomy w karnawałowej…
Letnisko - Najntisy: Paulina i Ewa…
Urodzinowa niespodzianka
Na gorącym uczynku
Wieczór kawalerski
Letnisko: Robert i Emilia (I)
Myśli przebudzone
Wakacje u babci (V)
Matczyna opieka