Pottera obudziło delikatne szturchanie w ramię. Rozkojarzony założył okulary i spojrzał na ową rzecz. Był to patronus o formie węża – znał tylko jedną osobę, która potrafiła go stworzyć.

- Czego chcesz? – szepnął gniewie.

- Bierz pelerynę niewidkę i ruszaj się Potter. Za 20 minut widzę Cię w pokoju życzeń. – usłyszał głos Draconi.

- W porządku. Już ruszam.

Wyciągnął spod poduszki pelerynę, ukrył się pod nią i cicho wymknął z dormitorium. Prawie równo zjawił się pod pokojem życzeń. W jego głowie było tylko jedno pragnienie.

- Draconia – szepnął cicho.

Przed nim zmaterializowały się drzwi. Wszedł do środka, gdzie panował totalny mrok.

- W końcu raczyłeś się zjawić Potter – usłyszał jej głos z ciemności.

- Dałaś mi tyle czasu, że ledwo zdążyłem.

- Wymówki, wymówki, wymówki. Jak zawsze. Jesteś prawie tak nieudolny niczym Weasley.

Zaczynała go irytować, jak to zawsze miała w zwyczaju.

- Może w końcu się pokażesz, zamiast mnie obrażać.

- Na pewno tego chcesz?

- Tak.

Jasne światło rozjarzyło całe pomieszczenie, na chwilę go oślepiając. Po chwili odzyskał wzrok. Znajdował się w przestronnej sypialni, wyłożonej zielonym jedwabiem i aksamitem. Po prawej znajdowało się terrarium z ogromnym, srebrnym wężem. Świece unosiły się przy suficie. Naprzeciw niego stało ogromne łoże, a przed na skórzanym fotelu siedziała ona – Draconia Malfoy. Jej blond włosy ciągnęły się do pasa, wraz z długim warkoczem. Jej zielone oczy patrzyła na niego wzrokiem, który zawsze było trudno mu ogarnąć. Na sobie miała zielona, paskowane skórzane body, czarne pończochy z zielonymi akcentami oraz wysokie czarne szpilki. Ręce miała luźno położone na oparciach, a jej zielone paznokcie dopełniały jej styl. Draconia była jego największym wrogiem, a także największą miłością. Sami nie wiedzieli do końca, gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie. Spotykali się już w sekrecie parę miesięcy. Nadchodzące Sumy nie dawały im za wiele wspólnego czasu. A jednak czasem go dla siebie znajdowali. Przypatrywał jej się ze złością, ale i też pożądaniem. Nagle nie wiadomo skąd w jej dłoniach znalazła się jej różdżka.

- Exui vestes momento – rzekła, celując w jego stronę.

Momentalnie wszystko, co miał na sobie opadło na ziemie, zostawiając go nagiego.

- Co je… – chciał rzec, ale mi się nie udało.

- Silencio. Incarcerous. – rzuciła kolejne dwa zaklęcia. Pierwsze spowodowało, że mógł się odzywać, ale jakby nie wydawał dźwięków. Drugie natychmiastowo skrępowało go ciasno grubymi linami.

- Zamknij się Potter. Nie wezwałam Cię tutaj, aby cię słuchać. Jeszcze nie.

Rzuciła dodatkowe zaklęcie i uniósł się delikatnie w powietrze. Wstała z fotela i podeszła do mnie. Zaczęła jeździć po moim torsie swoimi paznokciami, zostawiając delikatne ślady. Gdyby nie wyciszenie to dałoby się usłyszeć moje stęknięcie z bólu. W końcu jednym paznokciem zaczęła zjeżdżać pomału w dół, kierując się w stronę jego sztywniejącego penisa. Gdy do niego dotarła, dalej przejechała po nim paznokciem, aż do jego czubka. Jęknął jednocześnie z bólu i rozkoszy.

- To dopiero początek Potter. A jeśli dobrze się sprawisz, to może i pozwolę Ci wykazać się twoją „różdżką” – rzekła, mocno akcentując ostatnie słowo.

Stanęła na palcach i pocałowało go namiętnie. Oddał jej ten pocałunek. Zobaczył na jej twarzy ponownie ten wyniosły, pełen pewności siebie uśmieszek, który tak uwielbiał. Rzuciła teraz zaklęcie i przeniosła go na łoże, kładąc go tam. Sama weszła na łóżko, przed wejściem ściągając szpilki. Stanęła nad nim.

- Całuj mą stopę Potter.

Nasunęła stopę nad jego usta. Zaczął delikatnie je obcałowywać. Po pewnym czasie zmieniła ją na drugą.

- Dobrze znasz swoje miejsce – rzuciła z uśmiechem.

Odpięła pasek od body pasek zasłaniający jej cipkę, po czym bez żadnych zabaw siadła mu na twarzy.

- Liż mnie.

Zabrał się do tego z pełnym zapałem. Jej cipka była gorąca i słodka. Ssał, lizał i całował. Momentami łapała go za włosy, przyciągając mocniej jego twarz i jeżdżąc po jego twarzy.

- Dobrze Potter – zajęczała z rozkoszy.

Dalej ją zaspokajał podniecony jak nigdy. Aż mocno ścisnęła jego głowę udami, jej głośny jęk orgazmu rozszedł się po całym Pokoju życzeń, a jej soki zalały mu całą twarz. Po tym padła obok.

- O matko… – wyszeptała tylko.

On natomiast leżał obok niej bardzo zadowolony.

Nie wiadomo jak i skąd znowu wyciągnęła różdżkę. Usunęła z niego więzy, a także pozwoliła mu znowu się odzywać.

- Byłeś świetny – rzekła, po czym pocałowała go namiętnie znowu.

- Ile punktów dla Griffindoru? – rzekł żartobliwie.

- Może z 15. – Uśmiechnęła się złośliwie, całując go ponownie oraz wtulając się w niego.

Poczuł też, że jej ręka zjeżdża do jego penisa.

- A teraz czas, aby Slytherin zdobył znicza.

Z uśmieszkiem zsunęła się niżej, usadawiając się między jego nogami. Jeździła swoimi paznokciami po czubku, drażniąc się z nim.

- No zacznij już – nie wytrzymał.

- Zawsze byłeś w gorącej wodzie kąpany.

Wzięła go do ust. Jęknął z rozkoszy. Zaczęła go ssać i lizać całego, niekiedy biorąc go w całości do ust. Czasami przerywała, aby zająć się jego jądrami. Bawiła się tak długo, aż w końcu przestała i odwróciła się, przyjmując pozycję na pieska. Nie musiała nic mówić. Wstał i jednym ruchem wszedł w nią od razu cały.

- Na brodę Merlina – jęknęła.

Złapał ją za biodra i bez ceregieli zaczął wchodzić i wychodzić z całej siły. Jej głośne jęki roznosiły się po całym pomieszczeniu. W pewnym momencie złapał i pociągnął za warkocz, dając siarczystego klapsa. Spojrzała na niego z przegryzioną z rozkoszy wargą.

- Hmmmmm. Prawdziwy Gryfon.

Ujeżdżał ją tak dalej. W końcu znudziła go ta pozycja. Jednym silnym ruchem obrócił ja na plecy. Spojrzała na niego błogim wzrokiem. Nachylił się i zaczął ją całować, dalej mocno rżnąc. Trwało to jeszcze trochę, nim poczuł, że dochodzi. Ona też to zobaczyła po jego rękach. Odepchnęła go i w mig znalazła się pod nim, znowu ssąc jego penisa. Nie trwało już długo, jak wystrzelił w jej usta. Wyciągnął go, a ta uśmiechnęła się, pokazując mu pełne usta jego nasienia, które po chwili połknęła. Położyli się obydwoje po chwili obok siebie, ona wtulona w niego.

- 50 punktów dla Gryffindoru – nagle rzekła.

Roześmiali się obydwoje. Pocałował ją znowu. Ale to nie był ostatni ich raz tej nocy. Ani kolejnych.