#346

Przeczytałem wyznanie #334 i mam podobne doświadczenie. Miałem w czasach liceum koleżankę, która bardzo mnie pociągała, ale przez 3 lata nie miałem odwagi zagadać. Po maturach rozjechaliśmy się po świecie i przez lata nie widzieliśmy się. W 2023 r., a więc 10 lat po maturach byłem akurat w sprawach służbowych w Trójmieście (400 km od mojego aktualnego miejsca zamieszkania) i zupełnym przypadkiem wpadliśmy na siebie "na mieście". Poszliśmy na kawę, a wieczorem umówiliśmy się w pubie na piwo, żeby powspominać dawne czasy. Skończyło się tak, że po pubie poszliśmy do jej mieszkania, a wyszedłem z niego rankiem. Od tamtej pory utrzymujemy ze sobą kontakt średnio raz na 2-3 miesiące. Czasem gdzieś jedziemy w Polsce na weekend np. w góry, czasem gdzieś za granicę (byliśmy m.in. razem na Islandii, w Gruzji, w hiszpańskiej Andaluzji czy na Słowenii), czasem to ona przyjedzie do mnie na weekend, czasem ja do niej. Oboje jesteśmy typami samotników i oboje doskonale wiemy, że gdybyśmy zaczęli tworzyć związek, to pokłócilibyśmy się po 2 tygodniach, poza tym jedno z nas musiałoby zmienić całe swoje życie i przeprowadzić się co z racji naszych zobowiązań zawodowych jest wykluczone, dlatego taki układ, że spędzamy razem 3-4, a czasem nawet 7 dni na urlopie bardzo nam odpowiada. Jednocześnie dzięki temu, że nie jesteśmy parą i łączy nas w sumie tylko seks i wspólne podróże to nie krygujemy się mówić sobie, co druga osoba mogłaby robić lepiej w łóżku. Jednocześnie nie wchodzimy sobie w prywatne życie z butami, do tego stopnia, że wiem, że ona chodzi na randki z innymi facetami i pewnie czasem z nimi sypia, bo nie sądzę, że skoro spotykamy się raz na 2-3 miesiące to jestem jedynym facetem jaki ją bzyka, ale wcale mi to nie przeszkadza. Czy długo to potrwa, nie wiem, pewnie jedno z nas w końcu wejdzie w jakiś nieco poważniejszy związek i nasza relacja się urwie, ale na razie jest fajnie :)