#529

Ostatnio na moim Substacku pojawiło się sporo nowych Obserwujących i Subskrybentów. Z każdym kolejnym powiadomieniem o nowym czytelniku czułX rosnącą potrzebę, by przypomnieć Wam, z czego to wszystko wyrosło. ChciałX wrócić do korzeni. Do tego mrocznego, gęstego rdzenia, który sprawił, że SamX w ogóle odważył się mówić na głos i wyrzucić z siebie to, co przez lata gniło w ukryciu pod maską korporacyjnego, heteronormatywnego porządku.

Pamiętacie opowiadanie „You Are My Driver”? Tę fikcyjną z pozoru historię o gościu, który pod nieobecność żony otwiera ukrytą skrzynkę, wyciąga z niej koronkowe ciuchy, zamawia taksówkę i daje się bezlitośnie, fizycznie i psychicznie zdominować całkowicie obcemu kierowcy. To był tekst, który dla wielu z Was był tylko literacką fikcją. Dla mnie – był krzykiem. Nie chciałX pisać tego opowiadania od nowa, by przypomnieć Wam tamten tekst. Zamiast stukać w klawiaturę i ubierać te same pragnienia w nowe zdania, postanowiłX pójść o krok dalej. PostanowiłX sprawdzić tę fikcję w absolutnej, bezkompromisowej praktyce. ZrobiłX dokładnie to, co robił bohater mojego opowiadania. Kropka w kropkę. OdarłX to z bezpiecznych ram literatury i wpuściłX w to moje prawdziwe życie. WpuściłX Nazariego do mojego mieszkania.

Ten listopadowy weekend miał w sobie coś niewyobrażalnie ciężkiego. Smog i chłód, które wlewały się do mojego mieszkania przez niedomknięte okno, tylko potęgowały to lepkie, pulsujące napięcie, które czułX już od wczesnego rana. Warszawa za oknem dusiła się w szarej mgle, a ja dusiłX się w swoim męskim ciele. ByłX sam. Absolutnie, cudownie, przerażająco samX. Nie musiałX grać żadnej wyuczonej roli. Nie byłX korpo szczurem, nie byłX opanowanym, cynicznym gościem z biura, nie byłX zrównoważonym sąsiadem z windy. Kiedy tylko upewniłX się, że nikt mi nie przeszkodzi, że telefon z pracy będzie milczał, poszłX do ukrytej szafki w sypialni. Do tej samej szafki, o której pisałX w opowiadaniu. Miejsca, gdzie trzymam swój najprawdziwszy, najbardziej wstydliwy i jednocześnie najbardziej żywy kawałek siebie.

WyciągnęłX z niej to, co od zawsze podświadomie było moją drugą skórą. Z każdym dotknięciem materiału czułX, jak narasta we mnie potworne podniecenie. PrzebrałX się. Powoli, niemal z namaszczeniem. ZałożyłX damską, czarną, satynową bieliznę, która idealnie opięła moje ciało. Koronkowe wykończenia wbijały się w moją skórę, przypominając o tym, kim naprawdę teraz jestem. Na to narzuciłX zwiewną, jedwabną koszulę. W tym stroju moje barki wydawały się mniejsze, a każdy, nawet najprostszy ruch nabierał zupełnie innej, wymuszonej miękkości i uległości. ZrobiłX makijaż. Usta pociągnęłX czerwoną szminką, dokładnie tak, jak robiła to Agrado w mojej głowie. I wiecie co? CzułX się wtedy tak niesamowicie, tak niewyobrażalnie, kurwa, sobą. Każdy kawałek koronki, który dotykał mojego ciała, zmywał ze mnie ten ołowiany ciężar męskiego pancerza. ByłX za nią przebranX i w ułamku sekundy stałX się NIĄ. Zniknął kryptopedał. Została tylko głodna, zdesperowana sucz, która pragnęła zostać zniszczona przez brutalną, samczą siłę.

PoszłX do salonu i odpaliłX specjalnie przygotowaną playlistę. Tę samą, którą opisałX w „You Are My Driver”. OdpaliłX ją głośno, żeby wypełniła każdy najmniejszy róg mojego mieszkania, zagłuszając warszawski szum. Najpierw uderzyło we mnie Somebody to Love Jefferson Airplane, wprowadzając mnie w trans. Potem leniwe, gęste dźwięki California Dreamin’ zaczęły wibrować w ścianach. Muzyka wylewała się na taras, mieszając ze smogiem, a ja nalałX sobie podwójną whisky. ZłapałX chłodną szklankę i napiłX się. Złoty, palący destylat rozlał się po moim ciele, przyspieszając bicie serca. ObserwowałX Warszawę przez zaparowaną szybę, tańcząc z własnym podnieceniem. Mój kutas z każdą mijającą minutą robił się coraz twardszy. Wbijał się w damską bieliznę, przypominając o biologicznym paradoksie, w którym tkwiłX. Im bardziej stawałX się kobiecy w swojej ekspresji i pragnieniu uległości, tym bardziej bezwzględna i męska była moja erekcja.

ChodziłX po mieszkaniu w wysokich szpilkach z czerwoną podeszwą. Dźwięk obcasów uderzających o podłogę odbijał się w mojej głowie od siebie. ByłX gotowX. Mój mózg był zalany adrenaliną, podnieceniem i alkoholem. W końcu usiadłX na kanapie, wziąłX do ręki telefon i odpaliłX aplikację Freenow. ChciałX, żeby to było dokładnie tak, jak w mojej głowie. WybrałX najbardziej ekskluzywną opcję. ZamówiłX najdroższe auto w najdroższym kursie, jaki tylko mógłX wyklikać. ChciałX luksusu, chciałX kogoś, kto podjedzie samochodem marki premium, kto będzie pachniał siłą i samczą pewnością siebie. Kogoś, kto wejdzie tu i weźmie mnie jak rzecz, za którą zapłacił. Kiedy kierowca przyjął kurs, zadzwoniłX do niego i powiedziałX, że potrzebuję, żeby przywiózł mi butelkę whisky. “Zapłacę podwójnie” - zadziałało na niego jak magnes.
WidziałX, jak znacznik z jego luksusowym Mercedesem zbliża się do mojego budynku na mapie w telefonie. Z każdą przecznicą, którą pokonywał, czułX, jak w moich żyłach gotuje się krew. Kiedy aplikacja powiadomiła mnie, że kierowca jest na miejscu, zadzwoniłX do niego. Odebrał po pierwszym sygnale. Jego głos – niski, chrapliwy, łamiący polskie słowa z ciężkim, wschodnim akcentem – uderzył we mnie jak prąd. Nie zadawał zbędnych pytań. W jego tonie było coś tak bezwzględnie surowego i brutalnie męskiego, że na sam dźwięk tego głosu miałX dreszcze. Powiedział tylko: „Będę za minutę”.

StanęłX przed lustrem, poprawiłX szminkę, wygładziłX koronkę na piersiach. Ręce drżały mi z niewyobrażalnego podniecenia. Kiedy usłyszałX dźwięk dzwonka do drzwi, wziąłX głęboki oddech i nacisnąłX klamkę. Stał tam. Był jeszcze bardziej imponujący, niż mógłX to sobie wyobrazić. Wysoki na prawie dwa metry, zbudowany jak pieprzony pomnik gladiatora. Ubrany w dopasowaną czarną kurtkę, która opinała jego potężną klatkę piersiową. Miał idealnie wschodnie rysy twarzy i przenikliwe spojrzenie. Spojrzał na mnie. Na moje przebranie, na makijaż, na koronkowe majtki odznaczające się pod zwiewną narzutką. W jego wzroku nie było ani cienia zmieszania, politowania czy zaskoczenia. Była w nim tylko czysta, pierwotna żądza i absolutna, samcza pewność, że to on tutaj rządzi. Że właśnie wszedł do klatki z ofiarą, która sama poprosiła go o egzekucję.

Przekroczył próg bez słowa. W mieszkaniu dudniła playlista z You Are My Driver, pachniało moimi drogimi, intensywnymi perfumami i alkoholem, ale kiedy podszedł bliżej, poczułX jego zapach. To był ciężki, samczy aromat luksusowych perfum zmieszany z zapachem jego potu i skóry. Postawił butelkę na stole, a ja bez słowa podałX mu 200 zł. Wziął je, rzucając na blat, po czym spojrzał mi prosto w oczy. Wiedział, czego chcę. Wiedział, kim w tej chwili jestem.

Złapał mnie za włosy na karku. Brutalnie, bez ostrzeżenia. Szarpnął tak mocno, że z moich ust wyrwał się zduszony jęk. Moja głowa odskoczyła do tyłu, a on pochylił się i wbił swoje wargi w moje. To nie był pocałunek. To było zawłaszczenie. CzułX smak jego śliny, jego twardy zarost drażnił moją skórę. Jego potężna dłoń zsunęła się na moje krocze, bezlitośnie ściskając mojego twardego jak stal kutasa przez satynowy materiał. Nogi się pode mną ugięły. Gdyby mnie nie trzymał, opadłXBY na podłogę. ByłX w rękach kogoś, kto mógł zrobić ze mną absolutnie wszystko, i kurewsko wręcz pragnęłX, żeby to zrobił.
To, co wydarzyło się potem, było jednym wielkim, zmysłowym, obłąkańczym transem. Robiliśmy to. Wszędzie. Wepchnął mnie na taras, przyciskając moją twarz do zimnej szyby. WidziałX w dole światła Warszawy, pędzące samochody na Jana Pawła, a z tyłu czułX jego potężne ciało. Zdarł ze mnie resztki bielizny. Pieprzyliśmy się jak zwierzęta. Przejął nade mną całkowitą kontrolę. Z każdym jego uderzeniem we mnie, z każdym wulgarnym, wyszeptanym po rosyjsku wyzwiskiem, z każdym brutalnym szarpnięciem za moje zdezorientowane ciało, czułX, jak w końcu, po długim czasie, docieram do samej, najczarniejszej istoty tego, kim jestem. ZdominowanX, bezradnX, ubranX w podarte resztki damskich fatałaszków, obciągałX mu na kolanach, czując smak jego słonego, gęstego podniecenia, i patrząc w górę, jak jego wielkie dłonie zaciskają się na moim gardle, niemal odcinając mi dopływ tlenu.

Moja ślina idealnie go nawilżała. Był twardy, nabrzmiały, a ja napinałX wargi, próbując doprowadzić go do orgazmu samym ssaniem. Kiedy w końcu we mnie wystrzelił, zalał mi gardło gorącą spermą. MusiałX połknąć wszystko, nie mając nawet jak złapać powietrza. Ciało mi drżało w spazmach rozkoszy i wyczerpania. ByłX jego szmatą, jego wymyśloną kobietą, jego dziwką na ten jeden wieczór. I dawno nie czułX się tak potężnie wyzwolonX.

Kiedy skończył, ubrał się w milczeniu. Rzucił mi jedno, chłodne spojrzenie, w którym mieszała się satysfakcja z pogardą, i wyszedł, zostawiając mnie nagX, roztrzęsionX, leżącX na moim własnym dywanie pośród wymiętych, damskich ubrań. Muzyka z playlisty wciąż grała. Madonna śpiewała Music, a ja patrzyłX w sufit, oddychając ciężko, z jego zapachem wciąż wżartym w moją skórę.

Tak właśnie zaczął powstawać ten remake. Na żywo. Z prawdziwej krwi, prawdziwej spermy, bólu i muzyki. Opowiadanie, które uciekło z pliku tekstowego na moim komputerze, zrzuciło literackie kajdany i brutalnie weszło do mojego salonu. Fikcja stała się moim życiem, a ja stałX się ostatecznym urzeczywistnieniem moich własnych demonów.

Nie chciałX pisać Wam nowych słów o starych pragnieniach. ChciałX, żebyście poczuli ten ciężar, tę samą energię, która pchnęła mnie do stworzenia You Are My Driver. I chociaż podzieliłem się z Wami tą surową wersją, wiem, że to wciąż tylko wierzchołek góry lodowej.

Prawdziwy obłęd, ten, który rozrywa mnie od środka, kiedy staję się NIĄ, leży w detalach.
Zastanawiam się teraz... czy macie w ogóle ochotę zajrzeć jeszcze głębiej? Chcecie poznać tę historię wzbogaconą o dialogi – te najbardziej intymne, upokarzające i bezkompromisowe wyznania z tego momentu, kiedy byłX naprawdę sobą?

SamX